Βασίλης Ζωνομέσης Γενικά Στοιχεία Διεύθυνση : Αθήνα Τηλέφωνο : 0944 505874 Ημ. Γέννησης: 8-8-1963 E-mail : zonomesis at greekdivers.com Προσωπική ιστοσελίδα : ICQ : Επάγγελμα : Σπουδές :   Αγόρασα την πρώτη μου μάσκα όταν ήμουν 5 χρόνων. Τα χρήματα, (20 δρχ) μου τα έδωσε η προγιαγιά μου. Είχα την τύχη βλέπετε να είμαι δισέγγονο. Την πρωτοφόρεσα ένα πρωί Κυριακής στην Φρεατίδα και εκεί άρχισαν όλα... Μέχρι να ξαναπάμε την επόμενη Κυριακή στη θάλασσα, όλα ήθελα να τα βλέπω μέσα από τη μάσκα. Όταν πήγαμε στο σπίτι γέμισα ένα κουβά με νερό, φόρεσα τη μάσκα και έβαλα μέσα το κεφάλι μου! Μπορούσα να μείνω εκεί όλη την ημέρα. Πέρασαν 7 χρόνια από τα οποία περισσότερο απ όλα θυμάμαι εκείνα τα Κυριακάτικα πρωινά στην Φρεατίδα. Μέχρι την ημέρα που έβγαλα το πρώτο μου ψάρι. Μια πέρκα στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο! Ο πρώτος φόνος είχε γίνει. Μετά όλα πήραν το δρόμο τους. Το 1979 αγόρασα το πρώτο μου σακάκι, ενώ ο πρώτος μεγάλος ροφός χτυπήθηκε το 1980 στην Ύδρα. Ήταν ένα ψάρι 3,5 κιλά στα –18 μέτρα. από τότε άρχισαν να ψάχνω τον εξοπλισμό μου, κάτι που δεν έχω σταματήσει μέχρι και σήμερα. Τα επόμενα χρόνια μαθαίνω να κυνηγώ... Μια ξεχωριστή στιγμή ήταν το 1989 στο Τόλο, όταν κατά τη διάρκεια αγώνα ψαροτούφεκου του Γλαύκου, βρέθηκα αντιμέτωπος με έναν γκρίζο καρχαρία μήκους 2.20 μέτρων! Το ψάρι με τη βοήθεια του αδελφού μου Μάνου, που ήταν και το ζευγάρι μου στον αγώνα, έγινε τρόπαιο... Ο κομισάριος της CMAS , κάποιος Μineev από την Βουλγαρία είπε ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο ψάρι που είχε χτυπηθεί σε αγώνα ψαροτούφεκου, εκείνη την εποχή και πρότεινε να πάρουμε το κύπελλο για το μεγαλύτερο ψάρι. Τελικώς αποφασίστηκε και πήραμε το κύπελλο για «ένα εξαιρετικό θήραμα». Μια μέρα, καλοκαίρι του 1990 στην Σίφνο, σήκωσα τα μάτια μου και κάτι ασημισε μπροστά μου. Ήταν το πρώτο μου μαγιάτικο, 12kg. Έχω συμμετάσχει σχεδόν σε όλες τις εκδηλώσεις που αφορούν στην υποβρύχια δραστηριότητα. Από το 1990 αρθρογραφώ στον ειδικό τύπο, ενώ από το 1998 είμαι εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης στο ανώτερο επίπεδο της A.I.D.A. που είναι τα 3 αστέρια.   Στα χρόνια που πέρασαν πολλά άλλαξαν, κάτι όμως έμεινε ίδιο. Είναι η γοητεία που ασκούν επάνω μου τα πελαγίσια. Ένα απ΄ αυτά είναι ίσως το πιο ιδιαίτερο θήραμα μου. Ένα μαγιάτικο 60 κιλών που χτυπήθηκε το 1989 στον Κορινθιακό και ήταν αιτούμενο παγκόσμιο ρεκόρ. Ψαρεύω με όπλα που φτιάχνω μόνος μου με ανθρακονήματα (carbon). Το σχήμα τους ποικίλει ανάλογα με το είδος του κυνηγιού για το οποίο κάθε όπλο θα χρησιμοποιηθεί. Αγαπημένο μου όπλο είναι το 1.10 με διπλά δετά λάστιχα, μουλινέ και 7αρα δίφτερη βέργα, με αιχμή που κόβει το βλέμμα που την κοιτά... Μόνος μου φτιάχνω και τα πέδιλά μου τώρα πια, επίσης με ανθρακονήματα. Προτιμώ τα μαλακά που πάντα υποστήριζα ότι πρέπει να χρησιμοποιεί ο ψαροκυνηγός, στηριζόμενος στην άψογη τεχνική και όχι στη δύναμη, που έτσι και αλλιώς ποτέ δεν είναι αρκετή στη θάλασσα. Χρησιμοποιώ μάσκα μικρού όγκου, κοντό φαρδύ αναπνευστήρα και στολές λείες ξυρισμένες και συνήθως ψαρεύω στα κοντινά στην Αθηνά μέρη. Σαρωνικό, Ευβοϊκό, Κορινθιακό. Σήμερα βουτάω καλύτερα από ποτέ και πιάνω τα μεγαλύτερα και τα ομορφότερα ψαριά, αλλά πάλι κάτι λείπει... Μάλλον πάντα κάτι θα λείπει.... Πάντα στη διάθεση σας για οτιδήποτε χρειαστείτε. Φιλικά, Βασίλης Ζωνομέσης home