|
Πρωτόπιασα
ψαροτούφεκο το '69, στην Κεφαλονιά,
όπου και χτύπησα μια πέρκα.
Η μάσκα με τον ενσωματωμένο
αναπνευστήρα όπως και το όπλο
- ένα CHAMPION με περαστό λαστιχάκι-
ήταν του πατέρα του φίλου μου
του Αλέκου.
Την επόμενη χρονιά ο θείος μου
αποφάσισε να μου δωρίσει μάσκα
(με ενσωματωμένο αναπνευστήρα
και μπαλάκι!!!) και βατραχοπέδιλα
και μου δάνειζε ένα τεράστιο
όπλο ελατηρίου κάθε που με έπαιρνε
για ψάρεμα στα εξωτικά νερά
του Πόρτο Ράφτη. Πέρκες, χειλούδες,
χταπόδια -όλα κομμένα στη μέση-
χαμός. Το μικρόβιο είχε εγκατασταθεί
για τα καλά.
Πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι
του χρόνου και με την πρώτη
ευκαιρία που είχα μαζεμένα λεφτά
-το '77- πήρα μια στολή. Σαγρέ
λάστιχο εξωτερικά, κόκκινη φόδρα
εσωτερικά και φερμουάρ - πολλά
φερμουάρ. Και βατραχοπέδιλα
πήρα και μάσκα πήρα και ένα
χατζάρι πήρα για ασφάλεια και
ένα Balco Arrow 70 4L και μια
ψαροσακούλα μέσης, για τί μέχρι
τότε ότι τσάκωνα το πήγαινα
έξω και ξαναγύρναγα. Χλιδή σου
λέω...
Το ΄78 έπιασα τον πρώτο μου
ροφό. Ήταν ένα ψάρι κοντά στα
5 κιλά που σουλάτσερνε κάτω
απο το φάρο στο Φισκάρδο σε
βάθος 11 μέτρα που έφαγε μια
χοντρή τρίαινα στο κεφάλι από
40 πόντους απόσταση. Όλο το
χωριό (ψαροχώρι ήταν τότε το
Φισκάρδο) έμαθε το κατόρθωμα
του Τάκη της Βάσως της Βαντώραινας
και 'γώ περπάταγα με το καφάλι
ψηλά σαν ήρωας.
Μετά το στρατό το '83 ανακάλυψα
τον ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΚΟΣΜΟ και άρχισα
να πονηρεύομαι. Πήγα και από
τον Καρτελιά και από τον Καστάνη
που είχε την TRITON και τη SCUBAPRO
και ανακάλυψα πράματα και θάματα.
Παντρεύτηκα το 1985 και έκανα
(όχι εγώ - η Λέττα) μιά κόρη
την Ιόλη.
Το '87 μαθαίνω αυτόνομη κατάδυση
με την οποία ασχολούμαι ακόμη
(λίγο, παρόλο που είμαι εκπαιδευτής
της ESDA). Ήμουν ιδρυτικό μέλος
της ΕΛΘΕ με τους αθλητές της
οποίας πήρα μέρος σε αρκετούς
αγώνες.
Παρακολούθησα την εξέλιξη των
πραγμάτων από κοντά και το '88
χρίζομαι αρθρογράφος στον ΥΠ.
ΚΟΣΜΟ με μια συνέντευξη του
JAQUES YVES COUSTEAU. Πρώτη
μούρη εγώ...
Το '99 αποφάσισα το μεγάλο βήμα.
Έφυγα από το HILTON που δούλευα
εγκαταλείποντας παράλληλα όλα
όσα είχα σπουδάσει και δουλέψει
και άνοιξα τη "θάλασσα",
ένα μαγαζάκι 45 τ.μ. στο Μοσχάτο
με εμπόριο καταδυτικού εξοπλισμού
και ZODIAC.
Το Νοέμβρη του 2001 μετακόμισα
την επιχείρηση στην παραλιακή
όπου βρίσκομαι τώρα.
Ψαρεύω τις Κυριακές και όποτε
μπορώ τις Τετάρτες το απόγευμα
αν δε λυσσομανάει ο καιρός.
Φοράω στολές λείες-ξυρισμένες
από αυτές που εισάγω και δουλεύω
με όπλα πατενταρισμένα. Τα πτερύγιά
μου είναι συμβατικά και πρόσφατα
πήρα carbon (άλλο πράγμα). Βουτάω
τόσο βαθιά όσο χρειάζεται για
πιάσω ψάρια και δεν έχω κουραστεί
ακόμη να ψάχνω και να ψάχνομαι...
|
