|  Από
μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου
να απολαμβάνει τις εικόνες του
βυθού με μάσκα και πέδιλα ..
Το βασικό έναυσμα όμως για να
ασχοληθώ με την ελεύθερη κατάδυση
ήταν όταν στην τρυφερή ηλικία
των δεκατριών ετών είδα σε θερινό
κινηματογράφο το Απέραντο Γαλάζιο.
Οι εικόνες των δυο αντρών που
βυθίζονταν στο απέραντο μπλε
με μάγεψαν.. η προσγείωση στην
πραγματικότητα την επόμενη μέρα
με έντονο πόνο στα αυτιά ήταν
πολύ σκληρή. Αντί όμως να με
αποθαρρύνει με ώθησε να αναζητήσω
λύση, την οποία βρήκα σε ένα
παλιό βιβλίο για το υποβρύχιο
ψάρεμα.
Η εξίσωση με την μέθοδο valsava
μου άνοιξε τον δρόμο σε ένα
καινούριο , τρισδιάστατο, πανέμορφο
κόσμο. Ο δρόμος προς το βαθύ
μπλε ήταν ανοιχτός πλέον για
μένα και δεν άργησα να κάνω
τις πρώτες μου "βαθιές"
καταδύσεις στο τρομερό για τα
δεδομένα βάθος των 15-20 μέτρων.
Ο εξοπλισμός ακολούθησε πολύ
σιγά την εξέλιξη της άπνοιας..
το πρώτο όπλο το 1990.. πρώτο
σοβαρό κομμάτι που ήρθε ήταν
τα μακριά πέδιλα sporasub που
με συντρόφευαν από το 93 μέχρι
το 2002. Πρώτη στολή το 1996.
Μιας και δεν ήμουν από θαλασσινή
οικογένεια δεν είχα κανέναν
να με βοηθήσει στα πρώτα μου
δειλά βήματα. Ευτυχώς είχα σχετικά
αυξημένες δυνατότητες άπνοιας
και αυτό με βοήθησε να αποφύγω
επικίνδυνα περιστατικά. Επειδή
επίσης δεν είχα παρέες που να
ασχολούνται με το ίδιο χόμπι
δεν ήξερα μέρη με βραχώδη βυθό
και οι συναντήσεις με ψάρια
ήταν πολύ λίγες, πράγμα που
με είχε απογοητεύσει και με
είχε ωθήσει να ασχοληθώ κυρίως
με την κατάδυση και σχεδόν καθόλου
με το ψάρεμα..
Το 1999 μόλις άρχισα δειλά δειλά
να ανακαλύπτω τα πρώτα μέρη
με βραχώδη βυθό της περιοχής.
Ήδη είχα αναπτύξει μεγάλη εξοικείωση
με το υγρό στοιχείο και μπορούσα
να καταδύομαι άνετα. Παρ' όλα
αυτά το κυνηγετικό ένστικτο
απλά δεν υπήρχε. Έστω και έτσι
κατάφερα να πάρω τον πρώτο μου
ροφό το καλοκαίρι του 2000,
έναν πανέμορφο τρυπωμένο πεντάρη.
Παράλληλα συνέχιζα να αυξάνω
τις επιδόσεις μου στην ελεύθερη
κατάδυση αργά αλλά σταθερά.
Η μεγάλη αλλαγή έγινε τον Σεπτέμβρη
του 2000 όταν γνώρισα τυχαία
σε ένα chat ενός site για ψαροτούφεκο
τον Παπαδόπουλο Γιώργο, ζευγάρι
μου για ένα χρόνο, καλό φίλο
και μέλος του ΔΣ του Γλαύκου.
Η πρώτη συνάντηση στην Αθήνα
έδειξε πως θα κολλούσαμε. Ακολούθησαν
ψαρέματα σε εβδομαδιαία βάση
στην Αττική, σε όμορφους αλλά
πολύ δύσκολους βυθούς. Εκεί
άρχισα να χτυπάω τα πρώτα μου
ψάρια και να παίρνω θάρρος.
Σαργουδάκια, χειλούδες, μπαρμπούνια
και σκάροι ήταν η ψαριά μας
, που σε πολλούς θα ακούγεται
γελοίο αλλά εμένα μου έμαθαν
πώς να κινούμαι και να πλησιάζω
αθόρυβα το θήραμα , και πώς
να σημαδεύω και να χτυπάω.
Στην Αθήνα επίσης με τον Γιώργο
βούτηξα για πρώτη φορά εν γνώσει
μου 30 μέτρα στο πηγάδι της
Βουλιαγμένης και είδα πως ήταν
στα μέτρα μου.. Μαζί πάλι κάναμε
τα πρώτα μου χειμερινά ψαρέματα..
μαζί κατεβήκαμε στον χειμερινό
αγώνα του Γλαύκου Αλκυόνη 2001
και πήραμε την 11η θέση από
19 ομάδες. Και αυτός μου γνώρισε
στον Γλαύκο παιδιά από την Πάτρα
με τα οποία μετά έγινα ζευγάρι.
Και πάλι όμως κάτι έλειπε από
το κυνηγετικό ένστικτο. Αυτό
το κάτι ήταν η διόρθωση της
μυωπίας που συνέπεσε με την
κάθοδό μου στην Πάτρα τον Μάρτιο
του 2001 και την νέα τάξη πραγμάτων.
Η θάλασσα ήταν πια για εμένα
ανοικτό βιβλίο, ήξερα να βουτάω
πολύ καλά και ήξερα πώς να πλησιάσω
τα ψάρια.. Η εξέλιξή μου ήταν
πλέον ραγδαία. Με την παρέα
αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε όλα
τα κοντινά μέρη και οι ροφοί
έρχονταν σε εβδομαδιαία βάση.
Παράλληλα άρχισα να ανεβάζω
τα στάνταρ μου, τόσο για το
μέγεθος των θηραμάτων όσο και
για το είδος.
Τον Αύγουστο του 2002 ήταν το
απόγειο της ψαρευτικής μου διαδρομής
όταν ασχολήθηκα αποκλειστικά
με την τεχνική του καρτεριού.
Σήμερα πλέον έχω εντρυφήσει
αρκετά έως πάρα πολύ στα μυστικά
του υποβρύχιου ψαρέματος, καταφέρνω
να καταδύομαι και να ψαρεύω
με ασφάλεια σε αρκετά μεγάλα
βάθη, έχω εξειδικεύσει αρκετά
τον εξοπλισμό μου, έχω πολλές
παρέες για ψάρεμα και έχω καταφέρει
να πάρω κορυφαία θηράματα από
πολλά είδη. Και το καλύτερο
από όλα είναι πως είμαι ακόμα
στην αρχή!!
Επίσης τον Απρίλιο του 2002
είχα την πρώτη μου επαφή με
τον κόσμο της αθλητικής άπνοιας
συμμετέχοντας στο πανελλήνιο
meeting της AIDA. Είναι ένας
ιδιόμορφος χώρος, με τον οποίο
όμως θα ήθελα να ασχοληθώ αν
και οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις
το κάνουν δύσκολο.
Κατά
τα άλλα γεννήθηκα και μεγάλωσα
στην Πάτρα. Από μικρός τελειοποίησα
τις γνώσεις μου σε ξένες γλώσσες
(Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά).
Το 1995 εισήχθηκα στην Οδοντιατρική
σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού
πανεπιστημίου Αθηνών , από όπου
αποφοίτησα τον Σεπτέμβρη του
2000. Από τότε εργάστηκα στην
Αθήνα σαν χειρουργός οδοντίατρος
ενώ παράλληλα ήμουν βοηθός στην
Πανεπιστημιακή κλινική. Τον
Σεπτέμβρη του 2001 παρουσιάστηκα
στην πολεμική αεροπορία όπου
για 18 μήνες υπηρέτησα σαν χειρουργός
οδοντίατρος. Τώρα ετοιμάζω το
ιδιωτικό μου ιατρείο..
Εκτός από τις καταδύσεις και
το υποβρύχιο ψάρεμα, η άλλη
μεγάλη μου αγάπη είναι οι υπολογιστές
και οι νέες τεχνολογίες. Ασχολούμαι
από το 1986 με προσωπικούς υπολογιστές
και ακολουθώ από κοντά τις εξελίξεις.
Επίσης μου αρέσει να διαβάζω
βιβλία, να πηγαίνω εκδρομές
και να συζητάω διάφορα θέματα.
Και οι βόλτες στα νυχτερινά
μπαράκια με την παρέα όμως είναι
στο ημερήσιο πρόγραμμα! Γενικώς
χαίρομαι την ζωή μου και δεν
αγχώνομαι με τίποτα και για
τίποτα, χωρίς περιορισμούς!
Μπορείτε
να δείτε περισσότερες φωτογραφίες
μου στο προσωπικό μου album
στην Gallery του greekdivers.com
|
