Χαράλαμπος Πλαστουργός

 Χαράλαμπος Πλαστουργός, ο γυμναστής-καθηγητής που πριν μερικούς μήνες ανέλαβε πρόεδρος στον σύλλογο Γλαύκο. Εκτός από τις επιτυχίες του στην προσπάθεια αναγέννησης του ιστορικού Αθηναϊκού συλλόγου είναι και ένας παθιασμένος χομπίστας ψαροντουφεκάς. Γνωρίστε τον!

GD:Σύντομο  βιογραφικό (ταυτότητα, σπουδές,  εργασία, χόμπυ)
Γεννήθηκα το Γενάρη του 1967 στο Πύργο Ηλείας και σπούδασα στο Τ.Ε.Φ.Α.Α. Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησα με ειδικότητες στο Κλασικό Αθλητισμό και στη Πυγμαχία. Εργάζομαι σαν καθηγητής Φυσικής Αγωγής έχοντας οργανική θέση σε σχολείο στην Αθήνα όπου και διαμένω με την οικογένειά μου. Το υποβρύχιο κυνήγι και όλες οι δραστηριότητες που συνδέονται μ’ αυτό φυσικά είναι το χόμπυ μου ή καλύτερα θα έλεγα το πάθος μου, στο οποίο αφιερώνω το μεγαλύτερο μέρος από τον ελεύθερο χρόνο μου. Επίσης το γυμναστήριο και πιο σπάνια πλέον κανένα κλωτσομπουνίδι στο ρινγκ με φιλαράκια είναι οι παλιές συνήθειες που δεν λέω να κόψω. 

GD:Γιατί και πως ξεκίνησες να κάνεις ψαροντούφεκο? Υπήρξε κάποιος που σε βοήθησε στα πρώτα ή στα μετέπειτα βήματά σου?
Όταν πήγαινα λύκειο είχα για γυμναστή έναν άνθρωπο παθιασμένο με τη δουλειά του και πολύ χαρισματικό τον οποίο θαύμαζα και είχα σαν πρότυπό μου. Ήταν όμως ταυτόχρονα και πολύ καλός ψαροτουφεκάς, με αποτέλεσμα οι φήμες για τα ηρωικά κατορθώματά του την εποχή εκείνη να αποτελέσουν το πρώτο κίνητρο  και για ‘μένα. Σύντομα λοιπόν πήρα για πρώτη φορά τον «Υποβρύχιο Κόσμο» και λίγο αργότερα με εξοπλισμό περιπτέρου άρχισα να πηγαίνω με το ποδήλατο κρυφά στη θάλασσα και να τουφεκάω ότι κολυμπούσε…

Μετά από λίγο καιρό όμως ο γυμναστής που προανέφερα την ώρα που έκανε ψ/τ τραυματίστηκε θανάσιμα από ταχύπλοο, αφήνοντας πίσω του τέσσερα ανήλικα και την τοπική κοινωνία σοκαρισμένη για το πολύ σπάνιο για τότε ατύχημα. Το σοκ φυσικά μου έκοψε τη φόρα και με προσγείωσε, όμως το μικρόβιο που είχα ήδη κολλήσει δεν με άφησε να σταματήσω. Τα πρώτα χρόνια με βοήθησαν οι πληροφορίες από τα περιοδικά, τα μισόλογα των «παλιών» και ο Θεός που με γλύτωνε κάθε φορά που η άγνοια τα έκανε όλα επικίνδυνα.

GD:Τι είναι το ψαροντούφεκο γιά σένα?
Είναι μία δραστηριότητα  που κάνει τη ζωή μου πιο  όμορφη, αλλά ποτέ δεν θα το βάλω πάνω από την οικογένεια, τη δουλειά  και τους κολλητούς φίλους μου.

GD:Ποιά η καλύτερη στιγμή σου και ποιά η χειρότερη στο ψαροντούφεκο?
Την χαρά που ένοιωσα  μετά την σύλληψη του πρώτου μεγάλου  ψαριού που ήταν ένας εξάκιλος ροφός ενώ ήμουν αρκετά αρχάριος δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Τον έβγαλα στη στεριά και χόρευα για πολλή ώρα γύρω του και το έλεγα σε όποιον έβλεπα μπροστά μου για πολύ καιρό μετά.

Την χειρότερη στιγμή μου την έζησα πρόπερσι το καλοκαίρι στην Κρήτη. Ψαρεύαμε κολυμπητό με το ζευγάρι μου σε μία περιοχή που επιτρέπεται το ψ/τ , όταν ένα πολύ μεγάλο σκάφος από diving club γεμάτο αυτοδύτες προσπάθησε να μας χτυπήσει γιατί ήμασταν λέει στην περιοχή τους που κάνουν καταδύσεις και κυνηγούσαμε τα «ψάρια τους». Ανταλλάξαμε βαριές κουβέντες και συνέχισε να απειλεί τη ζωή μας αφού ήταν σε πλεονεκτική θέση, αναγκάζοντάς μας να βγούμε έξω σε άλλο σημείο από εκεί που είχαμε το αυτοκίνητό μας. Την επόμενη μέρα έζησε και ο ίδιος μια πολύ άσκημη στιγμή….   

GD:Σε ποιά μέρη έχεις ψαρέψει και που σου άρεσε περισσότερο? Υπάρχει κάποιος προορισμός που θα ήθελες να επισκευθείς? Περιέγραψέ μας τον ψαρότοπο των ονείρων σου?
Έχω ψαρέψει σε πάρα πολλά μέρη στην Ελλάδα, αλλά ελάχιστα στη βόρεια Ελλάδα και στα Δωδεκάνησα. Η Κρήτη με τα καθαρά και ζεστά νερά και τα πολλά  ψάρια είναι ο αγαπημένος μου  προορισμός. Έχω ζήσει μεγάλο χρονικό  διάστημα στο Ηράκλειο απ’ όπου κατάγεται η σύζυγός μου και έχω να θυμάμαι μερικές από τις πιο όμορφες ψαρευτικές εμπειρίες μου. Κάθε χρόνο λέω  ότι θα πάω για ψ/τ στην Κάρπαθο  και στην Κάσο, αλλά πάντα κάτι τυχαίνει και το αναβάλω. Ελπίζω φέτος να τα καταφέρω να ψαρέψω αυτά τα μέρη με τους φίλους μου από την Κρήτη που  τα επισκέπτονται πολύ συχνά.

Ο ονειρικός ψαρότοπος για μένα έχει:
-Νερά ζεστά και  διαυγή χωρίς απόβλητα και σκουπίδια παντού και καταπράσινες καθαρές παραλίες χωρίς αυθαίρετους μαντρότοιχους που εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση.
-Βυθό με ποικίλη διαμόρφωση και κυρίως χωρίς παρατημένα παραγάδια, πετονιές, δίχτυα, σκουπίδια κλπ.
-Χειριστές ταχυπλόων  που οδηγούν με σύνεση και  σεβασμό στους άλλους και τηρούν  την απόσταση από την σημαδούρα  μας.
-Λιμενικό πανταχού  παρών που ελέγχει και εφαρμόζει ένα σωστό και δίκαιο νόμο αμερόληπτα προς όλες τις κατευθύνσεις.
-Επαγγελματίες και  ερασιτέχνες ψαράδες μονιασμένους με αλληλοσεβασμό και αλληλοκατανόηση μεταξύ τους, που διαχειρίζονται την ιχθυοπανίδα με σύνεση.
-Ψάρια άφθονα  και μεγάλα, αλλά ταυτόχρονα πονηρεμένα  και σχετικά βαθιά γιατί τα  εύκολα δεν μου πολυαρέσουν.
Μάλλον πρέπει να συμβουλευτώ έναν ονειροκρίτη, γιατί  πολύ περίεργα όνειρα βλέπω και φοβάμαι  μήπως με περιμένει καμιά λαχτάρα…

GD:Ποιό είναι το ομορφότερο  θέαμα που έχεις δει στη  θάλασσα γενικότερα αλλά και  ειδικά κάτω από την επιφάνεια  στο βυθό?
Οι μεγάλες συγκεντρώσεις ψαριών είναι ένα μοναδικό θέαμα το οποίο κάποιες φορές είχα την τύχη να θαυμάσω. Το καλύτερο όμως το είδα το προηγούμενο καλοκαίρι σε μια μεσοπέλαγη ξέρα στη νότια Κρήτη, η οποία μάλιστα είναι και πολύ γνωστή στους περισσότερους συναδέλφους και όχι μόνο. Όπου και να κοίταζα ο βυθός ήταν κυριολεκτικά καλυμμένος από συναγρίδες κυρίως μαζί με στήρες και πίγγες, όλα σε μεγέθη XXL. Η σπάνια εικόνα έμελε να αποτυπωθεί μόνο στη μνήμη μας, αφού η μπαταρία της κάμερας είχε τελειώσει. 

GD:Τι εξοπλισμό χρησιμοποιείς? Στολή, όπλα?
Στολές ξυρισμένες μέσα και λείες αλλά και φόδρα  απ’ έξω ανάλογα με το είδος  και τον τρόπο που σκοπεύω  να ψαρέψω. Το Χειμώνα 8-6mm, Άνοιξη και Φθινόπωρο 5mm και το Καλοκαίρι 5mm σακάκι και 3mm παντελόνι γιατί είμαι και κρυουλιάρης.

Τα όπλα μου:
-Carbon μονομπλόκ χειροποίητο 120 cm με 8αρα και 3χ16 λάστιχα.
-Carbon 105 cm με 6,5 βέργα και 2χ17,5 λάστιχα.
-Συμβατικό 90 cm με 6,5 και 19αρι λάστιχο.
-Συμβατικό 82 cm με 6,5 και 17,5 λάστιχο.
-Συμβατικό 60 cm με 6,25 και 16αρι λάστιχο.

GD:Ποιό ήταν το πρώτο σου όπλο και ποιό είναι το αγαπημένο σου?
Το πρώτο όπλο που χρησιμοποίησα ήταν δανεικό  αγνώστου ταυτότητας. Το πρώτο δικό μου το αγόρασα συνεταιρικά με ένα φίλο μου και ήταν το balco thunder.
Δεν ξεχωρίζω κανένα σαν πιο αγαπημένο σε σχέση  με τα υπόλοιπα.

GD:Τι προτιμάς στα προσωπικά ψαρέματά σου, λαστιχοβόλα ή αεροβόλα?
Εδώ και πολλά  χρόνια πλέον μόνο λαστιχοβόλα.

GD:Ασχολείσαι με το "πείραγμα" και το σετάρισμα του εξοπλισμού σου? Τι σετάπ (βέργες, λάστιχα, ...) προτείνεις ανάλογα με το κάθε κυνήγι?
«Πειράγματα»  κάνω πάντα σχεδόν σε όλο  τον εξοπλισμό μου γιατί δεν  είναι όπως ακριβώς τα θέλω  από τη μάνα τους και επιπλέον  μου αρέσουν τα μαστορέματα.
Τα σετάπ που προτείνω είναι αυτά που έχω στα όπλα μου και τα ανέφερα πιο πριν και νομίζω είναι περίπου τα ίδια που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι συνάδελφοι. 

GD:Πόσο απαραίτητος θεωρείς ότι είναι ο μοντέρνος εξοπλισμός στο ψαροντούφεκο και τελικά "κάνουν τα εργαλεία το μάστορα"?
Όχι δεν κάνουν τα εργαλεία το μάστορα, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει και κανένας καλός μάστορας με παλιά και ακατάλληλα εργαλεία.
Ο μοντέρνος εξοπλισμός και εξελιγμένη τεχνολογία κάνει τα πάντα πιο εύκολα και το ψάρεμα πολλές φορές πιο αποδοτικό. Προϋπόθεση βέβαια είναι αυτός που τον χρησιμοποιεί να έχει την εμπειρία και την ικανότητα να τον αξιοποιήσει, γιατί διαφορετικά έχει πετάξει τα λεφτά του για να γίνει «φωτομοντέλο»! 

GD:Ποιά η αγαπημένη σου τεχνική στο ψάρεμα?
Το να αντιμετωπίζω το ψάρι στα ίσια με πλανάρισμα και κυρίως στα βαθιά είναι η τεχνική που μου αρέσει πιο πολύ.

GD:Επιδιώκεις τις επιδόσεις σε χρόνους ή και σε βάθη και αν ναι ποιά τα προσωπικά σου "ρεκόρ" με όπλο ή χωρίς?
Το ψ/τ δεν είναι  αγώνας ελεύθερης κατάδυσης, γι αυτό επιδιώκω τους χρόνους και τα βάθη που θα μου δώσουν τα ψάρια που  κυνηγάω.
Σε προπονήσεις  το Μάϊο έχω κάνει βουτιές και κάτω από τα 40 μέτρα και χρόνους 2΄.30΄΄, αλλά πολύ σπάνια με όπλο θα πάω τόσο βαθιά αφού ψάρια έχει και ρηχότερα.

GD:Σε ποιά βάθη ψαρεύεις και αισθάνεσαι άνετα?
Μπορώ να ψαρεύω την  ζώνη των 30 μέτρων και λίγο βαθύτερα, ανάλογα φυσικά με την εποχή.

GD:Ποιό είναι το μεγαλύτερο θήραμά σου και ποιό σου έδωσε τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση με τη σύλληψή του? Εχεις κάποιο θήραμα σαν αποθημένο που αποτελεί το θήραμα των ονείρων σου?
Ένα εικοσάκιλο μαγιάτικο είναι το μεγαλύτερο ψάρι που έχω συλλάβει, αλλά ο πρώτος καλός ροφός στα πρώτα μου βήματα ήταν η πιο μεγάλη χαρά που έχω πάρει ως τώρα, αφού τότε ένοιωσα να καταξιώνομαι και σαν ψαροκυνηγός.
Δεν έχω κανένα θήραμα σαν αποθημένο γιατί όποιο είδος θηράματος ονειρεύτηκα και το κυνήγησα συστηματικά, κατάφερα να το κρεμάσω κάποια στιγμή στη ψαροβελόνα μου.
Δεν θα μπορούσε π.χ. να είναι αποθημένο μου τα μεγάλα πελαγίσια, αφού σχεδόν ποτέ δεν βγήκα να κυνηγήσω στο μπλε και μόνο τυχαίες συναντήσεις είχα μαζί τους. 

GD:Από γεύση ποιό ψάρι προτιμάς και με ποιό τρόπο μαγειρεμένο (βραστό, τηγάνι, σχάρα, ωμό)? Μαγειρεύεις?
Η στήρα ψημένη με σωστό τρόπο στα κάρβουνα είναι για μένα η κορυφαία γεύση.
Στις  ψαρόσουπες και στα τηγανητά η σύζυγός μου είναι καταπληκτική, αλλά όταν ανάβω το κάρβουνο δεν επιτρέπω να πλησιάσει και να ανακατευτεί σε «αντρικές» δουλειές.

GD:Πιστεύεις ότι στα ρηχά υπάρχουν ψάρια, αν ναι πως μπορεί κάποιος να τα εντοπίσει ή είσαι υποστηρικτής της άποψης όσο πιο βαθύ τόσο ποιό "γευστικό" το θήραμα?
Φυσικά και υπάρχουν ψάρια στα ρηχά, αλλά για να έχει κάποιος που ψαρεύει αυτή τη ζώνη συχνά επιτυχίες  χρειάζεται γνώση  και παρατηρητικότητα σε πολλούς παράγοντες (εποχή, ώρες, ρεύματα, καιρός κλπ). Επίσης πρέπει να είναι πολύ συχνά στο νερό στη συγκεκριμένη περιοχή, γιατί με μια βουτιά στο τόσο δεν μπορείς να σχηματίσεις άποψη για το που και πότε βάζουν ψάρια οι ρηχοπατιές. Δεν χρειάζεται λοιπόν κόπο αλλά κυρίως τρόπο.
Από την άλλη όμως, όταν σε βάθος που είναι για μένα προσωπικά μεγάλο συλλαμβάνω ένα δύσκολο και αξιόλογο ψάρι έχω εντονότερα συναισθήματα και καμαρώνω λίγο παραπάνω. 

GD:Σου έχει τύχει ποτέ να έχεις στα σκοπευτικά σου ένα θήραμα και να αποφάσισες να μη το σκοτώσεις? Αν ναι ποιοί οι λόγοι που σε έκαναν να πράξεις έτσι και τι ένιωσες με το αποτέλεσμα της απόφασής σου?
Φυσικά και μου  έχει τύχει και ο λόγος ήταν ότι αντιλήφθηκα ότι το μέγεθός  του ήταν μικρότερο από αυτό που  θα έπρεπε. Νοιώθω μεγάλη χαρά όταν δεν  πατάω την σκανδάλη σε παρόμοιες  περιπτώσεις και μεγάλη ικανοποίηση  που έχω επιλέξει τον πιο έντιμο και επιλεκτικό τρόπο που υπάρχει  για να ψαρεύω. Όταν πεθαίνουν ανήλικα  ψάρια πεθαίνει μαζί τους και το μέλλον της θάλασσας και δυστυχώς ΜΟΝΟ εμείς οι υποβρύχιοι κυνηγοί έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε να ΜΗΝ το κάνουμε.

GD:Πόσο συχνά πιάνεις ψάρια, από τι είδη αποτελείται μία συνηθισμένη σου ψαριά και πως νιώθουν οι φίλοι σου όταν πιάνεις περισσότερα από αυτούς?
Αρκετές φορές τα αποτελέσματα δεν είναι και τα καλύτερα αφού ψαρεύω και ‘γω συνήθως στα μέρη γύρω από την Αττική.
Τα μαύρα ψάρια  και κυρίως οι στήρες είναι τα ψάρια που κατά κύριο λόγο κυνηγάω και στις επιτυχίες μου οι φίλοι μου νοιώθουν παρόμοια συναισθήματα με τα δικά μου. Παύει να είναι φίλος και κυρίως ζευγάρι όποιος στεναχωριέται και ζηλεύει με τις ψαριές μου.

GD:Τι πιστεύεις για τους συλλόγους ψαροντούφεκου και το μέλλον τους και αν είσαι ή ήσουν μέλος κάποιου τι θα πρότεινες για την εξέλιξή του?
Οι ενεργοί σύλλογοι  σε όλη τη χώρα είναι λίγοι και  με λίγα μέλη και γι αυτό το λόγο έχουν περιορισμένες δυνατότητες σε όλα τα είδη των δραστηριοτήτων τους. Ήμουν μέλος στον ΑΠΝΟΥΣ όταν έμενα στο Ηράκλειο και τα τελευταία χρόνια είμαι στο Γλαύκο που αυτή τη στιγμή είμαι και πρόεδρος.

Είναι γεγονός από τη μία ότι δεν χρειάζεται κάποιος τους συλλόγους για να κάνει ψ/τ, από την άλλη όμως χωρίς σωστή οργάνωση καμία δραστηριότητα τέτοιου είδους δεν μπορεί να έχει μέλλον χωρίς προβλήματα. Είναι πολύ μεγάλος πλέον ο αριθμός των ψαροτουφεκάδων για να περνάμε απαρατήρητοι από αυτούς που μας θεωρούν πρόβλημα. Πιστεύω λοιπόν ότι θα πρέπει να δείχνουμε την αριθμητική και οργανωτική μας δύναμη συνεχώς και με σωστό τρόπο με δυνατούς  συλλόγους που θα πρέπει να υπάρχουν παντού και που θα διοργανώνουν όλες τις δραστηριότητες που αφορούν το χόμπυ μας και όχι μόνο κάποιες από αυτές, αποτρέποντας έτσι μια μερίδα συναδέλφων από το να θέλουν να είναι μέλη.  Δηλαδή το εκάστοτε Δ.Σ. να διοργανώνει για τα μέλη  αγώνες, σεμινάρια, εκδρομές, περιβαλλοντολογικές και φιλανθρωπικές δράσεις, εκδηλώσεις, ενημερωτικές καμπάνιες, κινητοποιήσεις κλπ, πράγματα που βοηθούν στη διάδοση του ψ/τ, το ομορφαίνουν και ταυτόχρονα υποστηρίζουν τις διεκδικήσεις μας.

Απαραίτητο βέβαια είναι όσοι ασχολούνται με το ψ/τ να είναι μέλη σε κάποιο σύλλογο με σαφή δικαιώματα και υποχρεώσεις, όσο και αν διαφωνούν με αυτό κάποιοι που προτιμούν να απέχουν βρίσκοντας διάφορες αιτίες ή γράφοντας μόνο τις ιδέες και τις απόψεις τους στα forum και περιμένοντας από τους άλλους να τρέξουν μόνοι τους να τις υλοποιήσουν λες και είναι υπάλληλοι όλων των ψαροτουφεκάδων.

Μετά την απαγόρευση στο Θερμαϊκό όλοι καταλάβαμε ότι χωρίς δυνατούς συλλόγους, σωστές Ομοσπονδίες και συντονισμένες ενέργειες δεν γίνεται τίποτα, αφού οι μεμονωμένες κινητοποιήσεις και οι ολιγάριθμες συγκεντρώσεις είναι εκ’ των πραγμάτων καταδικασμένες. Επίσης ελπίζω και η πολύ σημαντική προσπάθεια των παιδιών του ΠΕΕΑΨ να έχει την ανάλογη ανταπόκριση από όλους και τα αναμενόμενα αποτελέσματα, γιατί σίγουρα θα βοηθήσει πάρα πολύ.

Κάπως λοιπόν έτσι πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι τα πράγματα για να υπάρχει μέλλον και εξέλιξη για τους συλλόγους και το ψ/τ γενικότερα, αλλά δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος ότι θα γίνουν πράξη αυτά ή κάποια άλλα προς αυτή την κατεύθυνση, αφού δεν το παίρνουμε και πολύ σοβαρά και προτιμούμε τα λόγια και τις διαμάχες αντί της συνεννόησης και της συνεργασίας.

GD:Λαμβάνεις μέρος σε αγώνες και ποιά η γνώμη σου για το αγωνιστικό κομμάτι του ψαροντούφεκου?
Και λαμβάνω μέρος  σε αγώνες και έχω διοργανώσει  αρκετούς με το Γλαύκο, υποβρύχιας αλιείας και υ/β σκοποβολής. Ανήκω και ‘γω, εδώ και μερικά χρόνια, στη μερίδα των συναδέλφων που τους αρέσει να μαζεύονται μία στο τόσο σε πισίνες και θάλασσες και να κάνουν κόντρες και χαβαλέ μεταξύ τους. Προτείνω σε όλους να το δοκιμάσουν μία φορά τουλάχιστον και αν δεν τους αρέσει να το απορρίψουν.

Το θέμα όμως των αγώνων υποβρύχιου κυνηγιού είναι, ως γνωστόν, και η αιτία για πολλές και έντονες διαμάχες μεταξύ μας κυρίως. Είναι λάθος νομίζω, κάποιος να κατηγορεί και να κράζει αυτούς που ασχολούνται με την αθλητική αλιεία, επειδή δεν αρέσει στον ίδιο ή τη θεωρεί με τη δική του λογική και ερμηνεία καταστροφική ή μη ηθικό και κακό για την εικόνα μας προς τα έξω. Δηλαδή κάθε φορά που πάμε για ψάρεμα είναι σωστό να πιάνουμε ψάρια για να φάμε εμείς και οι δικοί μας και από την άλλη είναι ανήθικο στον αγώνα να πιάνουμε ψάρια έστω για βαθμούς που θα τα φάνε κάποιοι άλλοι στα ιδρύματα; Με την ίδια λογική και τον επαγγελματία αλιέα που «σκοτώνει» ψάρια για χρήματα θα πρέπει να τον χαρακτηρίσουμε με τον ίδιο τρόπο.

Στους τόπους που έχουν γίνει αγώνες μία ή περισσότερες φορές έχουν εξαφανιστεί τα ψάρια και η αιτία είναι ένας πεντάωρος αγώνας; Οι περισσότεροι άψαροι βγαίνουν. Πόσο «έξυπνο» είναι να το υποστηρίζει αυτό κάποιος που είναι και ο ίδιος ψαροκυνηγός; Όταν το ακούει από εμάς αυτό ο άσχετος ή ο κακόβουλος ή αυτός που μας θεωρεί πρόβλημα, λογικό δεν είναι να συμπεράνει ότι ανάλογη και μεγαλύτερη ζημιά προκαλούμε κάθε σ/κ που τα καλά κομμάτια στη θάλασσα γεμίζουν από τις σημαδούρες και τα φουσκωτά μας, ψαρεύοντας μάλιστα όλη μέρα και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο; Άλλωστε αγώνες και μάλιστα πολύ περισσότερους από εμάς, διοργανώνουν και οι συνάδελφοι αλιείς επιφανείας (συρτής, καθετής κλπ), χωρίς νομίζω να δημιουργούνται ανάλογα προβλήματα.

Αγώνες με σωστή οργάνωση, σωστή προβολή και με σωστό κανονισμό και χωρίς τα βλακώδη λάθη που έγιναν κατά το παρελθόν, θα πρέπει να είναι μια όμορφη γιορτή για όσους θέλουν να συμμετάσχουν και ταυτόχρονα ένας από τους τρόπους σωστής διαφήμισης και διάδοσης της δραστηριότητάς μας.

GD:Ποιά η γνώμη σου για τα φόρουμ και ποιά για τα περιοδικά του χώρου;
Τα forum βοηθούν πάρα πολύ στην ενημέρωση, την πληροφόρηση, την ανταλλαγή απόψεων, την γνωριμία και γενικότερα είναι ένας δημοφιλής, μοντέρνος και πολύ άμεσος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των μελών. Βλέπω επίσης ότι συνεχώς βελτιώνονται και αναβαθμίζονται.  Είμαι μέλος σε όλα όσα είναι σχετικά με το ψ/τ και πολύ συχνά διαβάζω κάποια post, αλλά πολύ σπάνια συμμετέχω σε συζητήσεις και ποτέ δεν ανεβάζω φωτογραφίες μου με ψάρια. Το μόνο άσχημο είναι οι συχνοί καυγάδες και κόντρες που πολλές φορές γεμίζουν ατέλειωτες σελίδες, κάτι για το οποίο νομίζω φταίει τις πιο πολλές φορές το συγκεκριμένο είδος επικοινωνίας και όχι ο χαρακτήρας των εμπλεκομένων. Πιστεύω ότι οι αποφάσεις για πολύ σοβαρά θέματα παίρνονται με συζητήσεις αντιπροσώπων γύρω από ένα τραπέζι και όχι με ηλεκτρονική αλληλογραφία.

Τα περιοδικά εδώ  και πολλά χρόνια παίζουν και  αυτά σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη και  διάδοση του ψαροτούφεκου και όσων σχετίζονται με αυτό. Ο ανταγωνισμός που ήδη έχουν από τα ηλεκτρονικά περιοδικά, πρέπει να αποτελεί κίνητρο για να βελτιώνουν συνεχώς την ύλη και τα άρθρα τους.

GD:Τι πιστεύεις για την εκπαίδευση στην ε/κ? Συμβάλουν στην ασφάλεια?
Η εκπαίδευση στην ε/κ  πρέπει να γίνει υποχρεωτική δια  νόμου, αφού μόνο έτσι μπορεί κάποιος  να κάνει τα πρώτα του βήματα με σωστό και ασφαλή τρόπο. Είναι κρίμα κάποιος να θέτει τον εαυτό του και το ζευγάρι του σε τόσους κινδύνους λόγω άγνοιας και ημιμάθειας, τη στιγμή που σήμερα πλέον υπάρχουν πολλοί και αξιόλογοι εκπαιδευτές και σχολές. Οι περισσότεροι δυστυχώς περνάμε κάποιο σχολείο αφού ήδη βουτάμε αρκετό καιρό και εκεί διαπιστώνουμε πόσο τυχεροί είμαστε που δεν έχουμε πνιγεί μέχρι τώρα.

GD:Ζευγάρι, ποιά η σημασία του και ποιά η αναγκαιότητά του?
Η σχέση με το ζευγάρι  μας είναι σχέση ζωής, αφού εμπιστεύεται ο ένας στα χέρια του άλλου το πολύτιμο αγαθό της ζωής και της ασφάλειάς μας. Επίσης πιστεύω ότι τίποτα στο ψάρεμα δεν είναι τόσο όμορφο και μοναδικό, αν δεν έχεις κάποιον δίπλα σου να το μοιραστείς.

GD:Ψαροντούφεκο και ελεύθερη κατάδυση, ποιές κατά τη γνώμη σου οι ομοιότητες και ποιές οι διαφορές?
Η βασικότερη ομοιότητα  είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις  βουτάμε με τον ίδιο περίπου εξοπλισμό  και με άπνοια στη θάλασσα. Η βασικότερη από την άλλη διαφορά είναι ότι στο ψ/τ κρατάμε όπλο και κυνηγάμε ψάρια, ενώ στην ε/κ δεν κρατάμε τίποτα και κυνηγάμε χρόνους, μέτρα και ταμπελάκια. Η γνώση όμως και η εκπαίδευση στην ε/κ είναι άκρως απαραίτητη για να κάνει κάποιος ψ/τ με σωστό, αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο. Θαυμάζω τους αθλητές ε/κ και τις φοβερές επιδόσεις τους, αλλά σαν «άρρωστος» που είμαι με το ψ/τ ποτέ δεν θα μπορούσα να ανεβοκατεβαίνω συνεχώς χωρίς να ψαρεύω.

GD:Πιστεύεις στην επιλεκτικότητα της αλιείας με ψαροντούφεκο?
Η δυνατότητα που  έχουμε να επιλέξουμε εκ’ των προτέρων το είδος, το σωστό μέγεθος και τη σωστή ποσότητα των αλιευμάτων μας, είναι αυτό ακριβώς είναι που κάνει το ψ/τ τον πιο τίμιο και οικολογικό, κατά την άποψή μου πάντα, τρόπο αλιείας.

GD:Υπάρχει η έννοια της οικολογικής και περιβαλλοντικής συνείδησης στους υποβρύχιους αλιείς?
Μάλλον υπάρχει  σε ένα μεγάλο μέρος των ψαροκυνηγών, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρος γι αυτό. Δεν μπορώ ποτέ να ξέρω τι κάνει κάποιος όταν βρεθεί στη θάλασσα, άσχετα με τι μπορεί να δηλώνει και να υποστηρίζει πριν και μετά. Είναι όμως μεγάλη αχαριστία να μη προσέχουμε το περιβάλλον και κυρίως τη θάλασσα εμείς που παίρνουμε τόσα πολλά από αυτήν. Θα είμαστε άλλωστε οι πρώτοι που θα υποστούμε τις επιπτώσεις. Δεν «πατσίζουμε» με έναν καθαρισμό παραλίας ή λιμανιού.

GD:Οικολογία και περιβάλλον, συναντιούνται κάπου με την ερασιτεχνική υποβρύχια αλιεία?
Σίγουρα συναντιούνται  κάθε φορά που πάμε στη θάλασσα, αλλά κυρίως από εμάς εξαρτάται τι είδους συνάντηση είναι αυτή…

GD:Με το πέρασμα του χρόνου και σε σχέση με παλαιότερες εποχές τα ψάρια έχουν λιγοστέψει? Σε τι πιστεύεις ότι μπορεί να οφείλεται αυτό?
Όλοι έχουμε διαπιστώσει τη μείωση και σίγουρα αυτό δεν οφείλεται στο ότι τα ψάρια σταμάτησαν να αναπαράγονται. Σε όλους εμάς οφείλεται και κυρίως σε κάποιους που παραπονιούνται έντονα δημοσίως ότι δεν βγάζουν πια πενήντα τόνους ψάρια σε μια καλάδα, όπως έκαναν πολύ συχνά παλιά!

GD:Τα νέα παιδιά παραπονούνται ότι δεν βλέπουν ψάρια, τι θα τους συμβούλευες?
Μπορεί να μη τα βλέπετε  αλλά σας βλέπουν αυτά. Αν το παλέψετε κάποια στιγμή και θα τα δείτε και θα τα πιάσετε. Χρόνος, υπομονή, επιμονή, πολύ θάλασσα, ζευγάρι και όλα θα γίνουν πιο εύκολα.

GD:Τι θα συμβούλευες γενικότερα έναν υποβρύχιο κυνηγό?
Όταν παίρνω την  τελευταία ανάσα για να βουτήξω, φέρνω για πολύ λίγο στο μυαλό μου την εικόνα του προσώπου που αγαπώ πιο πολύ απ’ όλα. Συμβουλεύω να το εφαρμόσετε γιατί βοηθάει πάρα πολύ στην ασφάλεια.

GD:Ποιά η άποψή σου για την εικόνα του ψαροκυνηγού?
Αν εννοείς εικόνα, την εντύπωση και άποψη που  έχουν οι άλλοι για μας θα σου  πω τα εξής:
Κατ’ αρχήν  δεν πιστεύω ότι ο υπόλοιπος κόσμος που είναι άσχετος με το χώρο μας έχει σχηματίσει κάποια συγκεκριμένη εικόνα για ‘μας, αφού δεν μας θεωρεί κάποια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα που κάνουμε κάτι σπουδαίο για να ασχοληθεί μαζί μας . Ψάρια μας βλέπουν να πιάνουμε και ‘μεις, όπως κάνει πολύς άλλος κόσμος με διάφορους τρόπους.
Εμείς βέβαια που συνεχώς ασχολούμαστε μ’ αυτό με τόσο πάθος, έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι είμαστε συνεχώς στο επίκεντρο της προσοχής. Τώρα όσο για την «εικόνα» που έχουν για εμάς όσοι έχουν συμφέροντα να μας περιορίσουν ή και να μας κόψουν το ψάρεμα, σίγουρα είναι η «χειρότερη». Και ότι και να κάνουμε αυτό δεν πρόκειται να το αλλάξουμε ποτέ.

GD:Το ψαροντούφεκο εκτός από αναψυχή είναι και άθληση. Εσύ προπονείσαι? Ακολουθείς κάποιο πρόγραμμα προπόνησης για να διατηρείς φυσική κατάσταση και να ανταπεξέρχεσαι στις απαιτήσεις ενός πολύωρου ψαρέματος σε αντίξοες συνθήκες?
Ναι γυμνάζομαι όπως είπα στην αρχή και για την ακρίβεια πάντα γυμναζόμουν και δεν  το κάνω μόνο για να μπορώ να ψαρεύω καλά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να αντισταθώ στα γεράματα που  δεν τα γουστάρω καθόλου. 

GD:Ποιά η γνώμη σου για το νομοθετικό πλαίσιο της αλιείας (ερασιτεχνική-επαγγελματική) και αν θα πρέπει να αλλάξει κάτι?
Σίγουρα πρέπει να αλλάξουν αρκετά πράγματα κυρίως προς την κατεύθυνση της σωστής διαχείρισης και εκμετάλλευσης των ιχθυοαποθεμάτων και της προστασίας του θαλάσσιου πλούτου γενικότερα. Δεν χρειάζεται πολύ εξυπνάδα και ιδιαίτερες γνώσεις για να θεσπίσει κάποιος νόμους για τη δημιουργία πάρκων και τεχνιτών υφάλων που θα απαγορεύεται η αλιεία σε ΟΛΟΥΣ, για να «ανασάνει» η θάλασσα. Κανέναν μας φαντάζομαι δεν θα τον πείραζαν τέτοιου είδους απαγορεύσεις. Στην αγαπημένη μας χώρα όμως η θέσπιση των νόμων γίνεται συνήθως για να «ανασάνουν» κάποιες μεγάλες τσέπες και γι αυτό τα χάλια της στεριάς τα βλέπουμε και στη θάλασσα. 

GD:Πιστεύεις ότι πρέπει να αλλάξει κάτι στον νομοθετικό πλαίσιο για το ψαροντούφεκο και αν ναι σε ποιά κατεύθυνση?
Στην ιστοσελίδα του Γλαύκου και συγκεκριμένα εδώ http://www.glafkos.gr/protaseis.html , μπορεί όποιος ενδιαφέρεται να δει μία καλοδουλεμένη και σχετικά ολοκληρωμένη πρόταση για τροποποιήσεις του αλιευτικού κώδικα, οι οποίες φυσικά εκφράζουν και τις απόψεις μου. Πριν τρία χρόνια που ήμουν και πάλι στο Δ.Σ. του συλλόγου αλλά όχι φυσικά σαν πρόεδρος, φτιάξαμε τις συγκεκριμένες προτάσεις σε συνεργασία με δύο δικηγόρους γνώστες του θέματος τον Νίκο Καμπάνη και τον Γιάννη Βλάχο, με σκοπό να το καταθέσουμε στους αρμόδιους υπουργούς.

Σκεφτήκαμε ότι αν δεν ζητήσεις πολλά δεν σου δίνουν τίποτα από μόνοι τους και έτσι στείλαμε τις προτάσεις μας υπουργείο και ξεκίνησα να προσπαθώ επίμονα να δεχθεί ο τότε υπουργός την επιτροπή που είχαμε φτιάξει. Ο ίδιος είχε δεσμευτεί δημόσια στην έκθεση ΝΑΤΕΧ γι αυτό και με είχε παραπέμψει στον υφιστάμενό του, ο οποίος για πολλούς μήνες το ανέβαλε με διάφορες δικαιολογίες. Κάποια στιγμή με ρώτησε πόσα είναι τα μέλη του Γλαύκου και ‘γω του απάντησα… Από την ημέρα εκείνη σπάνια έβγαινε στο τηλέφωνο ή συνέχιζε τις απίθανες δικαιολογίες, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουμε απογοητευμένοι την προσπάθεια. Όπως είπα και πιο πριν οι «μικροεπαναστάσεις» δεν έχουν αποτέλεσμα, αλλά και για την προοπτική να γίνουν πιο μαζικές και σοβαρές προσπάθειες κρατάω μικρό καλάθι.

GD:Τι γνώμη έχεις για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους (λιμενικό σώμα) και αν έχεις καλές ή άσχημες προσωπικές εμπειρίες?
Φυσικά και έχω  εμπειρίες με ελέγχους από το Λιμενικό, αλλά ελάχιστες είναι οι φορές  που είχα προβλήματα και όταν έγινε  έφταιγα εγώ. Πολλές φορές είναι αλήθεια ότι μας αδικούν ή εξαντλούν την αυστηρότητά τους πάνω μας, ενώ χαρίζονται σε κάποιους άλλους για διάφορους λόγους. Αντιμετωπίζουν κι αυτοί βέβαια διάφορες δυσκολίες, αφού οι ελλείψεις σε προσωπικό και σκάφη καθιστά αδύνατη την αστυνόμευση. Είναι δυνατόν να τους βλέπεις το καλοκαίρι στα νησιά να τους βάζουν να κάνουν τα βράδια τους τροχονόμους και στην άλλη πλευρά ο νυχτομπούκαλος να κάνει πάρτυ; Τι να τους κάνεις τους νόμους αν δεν υπάρχει το όργανο που θα φροντίσει να τηρούνται από όλους; Χρειάζεται πολυάριθμο, εκπαιδευμένο και δραστήριο Λιμενικό Σώμα σε κάθε γωνιά της χώρας και τότε νομίζω ότι σχεδόν όλοι θα προσέχουν αν ξέρουν ότι κατά 99% θα έχουν έλεγχο κάθε φορά που είναι στη θάλασσα.

GD:Υπάρχει ηθική και δεοντολογία  στο ψαροντούφεκο?
Οι κανόνες της  δεοντολογίας και της ηθικής στο  ψ/τ θέτουν κάποια όρια, τα οποία εγώ πιστεύω ότι είναι διαφορετικά από αυτά του νόμου. Είναι όμως και διαφορετικός ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο καθένας την έννοια της ηθικής και εξαρτάται κυρίως από το λόγο για τον οποίο κάνει υποβρύχιο κυνήγι…

Γιά το Greekdivers: Γιώργος Βαβουλογιάννης