You are hereΛέρος - Καταδύσεις στην Ιστορία

Λέρος - Καταδύσεις στην Ιστορία

Το βιβλίο λένε, ότι είναι ένας καλός φίλος, στις σελίδες του μαθαίνεις (αν είναι καλό ),σε ταξιδεύει κιόλας ,ένα τέτοιο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου ήταν η αίτια του ταξιδιού μου. Αυτά που διάβασα ήθελα να τα ζήσω .Προορισμός το νησί της Λέρου, προτίμησα να πάω μια περίοδο που να μην έχει πολύ κόσμο οπότε ο Σεπτέμβρης ήταν ο καλύτερος μήνας .

Η Λερός το νησί της Άρτεμης, θεάς του κυνηγιού, παρουσιάζει ενδιαφέρον ιστορικό, γιατί, όπως μαρτυρούν διάφορα ανασκαφικά ευρήματα, παρουσιάζεται ζωή στο νησί από τα πανάρχαια χρόνια, σε όλες τις περιόδους.

Το μεγαλύτερο μέρος της Λέρου είναι σχετικά επίπεδο με τις πεδιάδες που φθάνουν κάτω στη θάλασσα και με χαμηλά βουνά (το υψηλότερο σημείο είναι το Κλειδί

320 μ.). Για αυτό πήρε το όνομά της από την αρχαία ελληνική λέξη λερός που σημαίνει ομαλό, επίπεδο.

Η πυκνή βλάστηση (μάλλον επειδή δεν έχει πολύ τουρισμό δεν το έχουν κάψει ακόμα)καλύπτει ένα μεγάλο μέρος του νησιού. με πεύκο, ευκάλυπτο, βαλανιδιά και ελιές .

Η Λερός είναι γνωστή στην υπόλοιπη Ελλάδα από το ψυχιατρικό νοσοκομείο που μάλλον περισσότερο καλό έκανε παρά κακό γιατί δεν το έφαγε η μανία του τουρισμού και της αισχροκέρδειας, με ανθρώπους καλούς, φιλόξενους, και ευγενικούς , ένας τέτοιος ήταν και ο κύριος Κώστας Κουβάς ιδιοκτήτης του καταδυτικού κέντρου στο Κριθώνι της Λέρου.

Μετά από μια βουτιά γνωριμίας ξεκινήσαμε το ‘κυρίως πιάτο’, με πρώτη του βουτιά ένα γερμανικό αποβατικό τύπου ‘Η’ .Ο Γερμανικός στρατός ήθελε να κόψει το νησί στα δυο έτσι ένας στολίσκος από αποβατικά ξεκίνησε από την Κάλυμνο να κάνει απόβαση σε τρία σημεία ,ένα από αυτά μετέφερε το ΙΙΙ/440ο τάγμα γρεναδιέρων . Η πυροβολαρχία 899 από το Πλειοδότη άνοιξε πυρ και μια οβίδα κτύπησε το πηδάλιο. Ακυβέρνητο πλέον έκανε κύκλους στη νήσο Στρογγυλή προσκρούοντας επανειλημμένως στα βράχια ,έγιναν εκρήξεις των πολεμοφοδίων που είχε και ξέσπασε πυρκαγιά με αποτελεσμα να βούλιαξει,. Οι επιζήσαντες 35 Γερμανοί κρυφτήκαν στην νότια μεριά της νήσου όπου και μετά από δυο μέρες ταλαιπωρημένοι πλεον πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους Ιταλούς

Το βάθος είναι μέχρι 20 μετρά με καλή ορατότητα, σε πολλά σημεία βλέπεις ακόμα τον φορητό εξοπλισμό , το αποβατικό είναι κομμένο στη μέση από την έκρηξη.

Η επόμενη βουτιά ήταν στο Παρθενι,και συγκεκριμένα στο ακρωτήριο Κοραής

Μια Ελληνική φορτηγίδα που είχαν επιτάξει οι Ιταλοί, και την χρησιμοποιούσαν για να σέρνει το ανθυποβρυχιακό δίχτυ, Είχαν αφαιρέσει την προπέλα(για να μην μπλέκεται στο δίχτυ) και της μηχανές του πλιου, και η κίνηση γινόταν με δυο μοτέρ που είχαν τοποθετήσει στη πλώρη και πρύμνη,

Το γκρουπ των δυτών ήταν από διαφορετικά επίπεδα εκπαίδευσης και το πλάνο μας ήταν μέχρι τα 30 μέτρα για λόγους ασφάλειας,

Το ναυάγιο είναι δίπλα σε ιχθυοκαλλιέργεια οπότε και η ορατότητα ήταν περιορισμένη, αλλά αυτό δεν μας στάθηκε καθόλου εμπόδιο στη βουτιά μας

Την περίοδο του βομβαρδισμού του νησιού από τους γερμανούς χτυπήθηκε και το πλοίο με τορπίλη η τρύπα που είναι εμφανής λίγο μπροστά από την γέφυρα μαρτυρά το μέγεθος της έκρηξης.

Η επόμενη βουτιά μας ήταν στην είσοδο για το λιμάνι του Λακκιου

Πριν ακόμα από τον πόλεμο οι ιταλοί οχύρωναν το νησί με παράκτια πυροβόλα και ανθυποβρυχιακά δίχτυα, στην είσοδο για το φυσικό λιμάνι του Λακκιου τοποθέτησαν ανθυποβρυχιακό δίχτυ σε τρία επίπεδα , συνδεδεμένο από τα βράχια με αλυσίδες και τις γνωστές βαρέλες .

Το πλάνο της βουτιάς ήταν με μέγιστο βάθος τα -35μ για λόγους ασφαλείας ,

Με το που αφήσαμε την επιφάνεια φάνηκαν τα πρώτα κομμάτια από το δίχτυ ,

Μαζεμένο πλέον σε ¨μπάλες¨, όσο μεγάλωνε το βάθος φαίνονταν καλύτερα και ο μεγαλύτερος όγκος από τα μεταλλικά δίχτυα. Στη συνεχεία της βουτιάς είχαμε και ευχάριστες εκπλήξεις από μια παρέα σκάρους και ένα ροφό που έκανε την πρωινή βόλτα του.

Οι επόμενες βουτιές μας ήταν στον Μπλεφουτη στην άτρακτο ενός βομβαρδιστικού

Ηenkell 111, σε βάθος 16-18 μέτρα .

Έναν τοίχο στην περιοχή κάτω Ζύμη με μέγιστο βάθος τα -30 μέτρα ,

Βουτιές με μεγάλη ορατότητα ,καθαρά γαλανά νερά και με πολλή μικροζωη ,

Που για τους φίλους της φωτογραφίας δεν θα τους αφήσει ασυγκίνητους.

Μα εμείς περιμέναμε μια συγκεκριμένη βουτιά μέσα στο λιμάνι ,

Μια βουτιά με ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον ,

Στο θρυλικό αντιτορπιλικό Βασ. Ολγα.

Βασίλισσα Όλγα

D-15 (1938-1943

Πρώην

H-84 ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΟ τύπου Greyhound

Διαστάσεις:	97,5 / 9,7 / 2,7 μέτρα
Εκτόπισμα:	1.414 τον.
Πρόωση:	34.000 hp, διπλέλικο
Ταχύτητα:	35κόμβοι
Οπλισμός:	4πυροβόλα των 5 ιντσών, 4 Α/Α πολυβόλα των 37 χιλ., 2 τετραπλοί Τ/Σ των 21 ιντσών. Το 1941 αφαιρέθηκε το 4ο πυροβόλο των 5 ιντσών και οι πρυμνιοί Τ/Σ για να προστεθούν 1 Α/Α πυροβόλο 3 ιντσών, 6 πυροβόλα 20 χιλ. και συσκευή Α/Υ.
Πλήρωμα:	145

Κατασκευάσθηκε στα αγγλικά ναυπηγεία Υarrow το 1936-38.

Του ιδίου τύπου: ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ. Ένα από τα πιο ένδοξα πολεμικά πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις 1940-43. Μέχρι τον Απρίλιο του 1941 έλαβε μέρος σε συνοδείες νηοπομπών, καθώς και στην πρώτη και τρίτη (14-15 Νοεμβρίου 1940, 4-5 Ιανουαρίου 1941) επιδρομή στο Στενό του Οτράντο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας διέφυγε στη Μέση Ανατολή. Μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 1941, πραγματοποίησε μετασκευή στην Καλκούτα. Επανήλθε στη Μεσόγειο τον Φεβρουάριο του 1942, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του Tobruk, ενταγμένο σε βρετανική μοίρα, όπου είχε ιδιαίτερα αξιόλογη δράση (Κυβερνήτης Πχης Γ. Μπλέσσας). Στις 14 Δεκεμβρίου 1942 βύθισε κοντά στη Βεγγάζη, σε συνεργασία με το βρετανικό Α/Τ ΡΕΤΑRD, το ιταλικό Υ/Β VARSCIEC. Στις 18 Ιανουαρίου 1943 βύθισε στην περιοχή της Παντελλάρια το ιταλικό πετρελαιοφόρο STROMBOLI (500 τον.). Στις 2 Ιουνίου 1943 σε συνεργασία με το βρετανικό Α/T JERVIS βύθισε ιταλική νηοπομπή, αποτελούμενη από 2 πολεμικά πλοία και 2 πλοία συνοδείας, μεταξύ αυτών το Α/Τ CASTORE (650 τον.). Στη συνέχεια έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις κατάληψης της Παντελλάρια και της αποβάσεως στη Σικελία. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1943 βύθισε σε συνεργασία με τα βρετανικά A/T FAULKNOR και ΕCLIPSE κοντά στην Αστυπάλαια και άλλη νηοπομπή, αποτελούμενη από τα φορτηγά ΡLUTO (2.000 τον.) και PAOLO (4.000 τον.) και το συνοδό τους Νο 2104. Τελικά, το ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ βυθίστηκε από γερμανική αεροπορική επιδρομή στις 26 Σεπτεμβρίου 1943, ενώ ήταν αγκυροβολημένο στον όρμο Λακκί της Λέρου.

Στις 26-9-43 το πρωί ρίχνει αγκυρα το ελληνικό αντι/κο μαζί με το αγγλικό Intepid,

Οι κάτοικοι του Λακιου χαρούμενοι από την παρουσία του ελληνικού πλοίου σπεύδουν να το επισκεφτούν (9 πολίτες βρήκαν τον θάνατο κατά την επίθεση και τη βύθιση του πλοίου) εκείνη την ώρα στην Κρήτη γερμανικά βομβαρδιστικά ετοιμαζόντουσαν για να κάνουν επιδρομή στο νησί ,η μάχη της Λέρου άρχιζε.

Ακόμα και σήμερα οι κάτοικοι λένε ότι επίτηδες δεν σήμανε ο αεροπορικός συναγερμός ,οι ιταλοί φασιστές ξέρανε για τα δυο πλοία που είχαν ρίξει άγκυρα και υπολόγιζαν ότι αυτά θα ήταν ο στόχος των βομβαρδιστικών

Το γερμανικό σμήνος των

j88 επιτέθηκε τρεις φόρες κατά των πλοιων,5 λεπτά κράτησε η επίθεση τους, οι ναύτες του ελληνικού πλοίου έβαλαν με τα αντιαεροπορικά τους ,αλλά μάταια

Στο βιβλίο με τις ένδοξες μάχες του ελληνικού ναυτικού προστέθηκε άλλη μια σελίδα ,το θρυλικό αντι/κο Βασ.Ολγα άφηνε για πάντα την επιφάνεια της θάλασσας

Οι απώλειες

Ο Κυβερνήτης, 6 αξιωματικοί και 65 υπαξιωματικοί και ναύτες 9 Λεριοι.

Και επιτέλους ο καιρός μας έκανε τη χάρη σε λίγο αφήναμε την επιφάνεια και θα συναντούσαμε ένα κομμάτι της ιστορίας, στα

30 μέτρα μέγιστο βάθος, με ένα κάπως δυνατό ρεύμα ,και μια θολούρα να μας δυσκολεύει την ορατότητα ,δυστυχώς όμως συναντήσαμε μόνο κομμάτια της ιστορίας ,το ένδοξο Αντιτορπιλικό είναι πλέον μια μάζα από σίδερα ,αποτέλεσμα της κοπής των πλοίων με χρήση δυναμίτιδας ,

Πίσω στο σκάφος η στενοχώρια όλων μας ήταν εμφανής ,ο Steve ένας άγγλος δύτης κάτι μουρμούρισε αλλά δεν κατάλαβα τι είπε…..

Ο Κώστας για να μας χρυσώσει λίγο το χάπι, μας είπε για τα δύσκολα χρόνια μετά των εμφύλιο και ότι έπρεπε να επιβιώσουν και οι άνθρωποι αυτοί, μπροστά στην επιβίωση δεν κοίταζαν τίποτα!

Καταδυτικο κεντρο Κωστα Κουβα -Κριθωνι, τηλ 22470 2605