Greekdivers.com: The Greek Underwater Community: Ψάρεμα και επικίνδυνα ψάρια - Greekdivers.com: The Greek Underwater Community

Jump to content

Δεοντολογία χρήσης

Οταν επικοινωνούμε μέσω του φόρουμ συνήθως απευθυνόμαστε σε άτομα που δεν γνωρίζουμε αλλά και δεν βλέπουμε! Παράλληλα χρησιμοποιούμε τον γραπτό λόγο, ο οποίος δεν έχει την αμεσότητα, τη χροιά της φωνής, αλλά και την έκφραση του προσώπου που διαθέτει ο προφορικός! Κάποιες φορές αυτό ίσως έχει ως αποτέλεσμα τις μεταξύ μας παρεξηγήσεις! Ετσι για την επικοινωνία μέσω Internet έχουν οριστεί μερικοί κανόνες που αποτελούν το Netiquette. Για να διασφαλιστεί η καλή λειτουργία του φόρουμ παραθέτουμε συνοπτικά μερικούς απο αυτούς.

Πρίν αποστείλετε ένα μήνυμα προσέξτε τα εξής:
  • Ευγένεια. Αποφύγετε τις παρεξηγήσεις!
  • Hθος. Μην λειτουργείτε με τρόπο που δεν θα επιθυμούσατε να λειτουργούν οι άλλοι απέναντί σας.
  • Εμφάνιση. Τα μηνύματα πρέπει να γράφονται με Ελληνικούς χαρακτήρες και όχι greeκlish.
  • Σεβασμός. Δημοσιεύοντας κάτι στο φόρουμ, ζητάτε απο τους άλλους (όσο παράδοξο και αν ακούγεται) λίγο χρόνο απο την ζωή τους!

Παρακαλούμε διαβάστε το πλήρες Netiquette
Page 1 of 1
  • You cannot start a new topic
  • You cannot reply to this topic

Ψάρεμα και επικίνδυνα ψάρια

#1 User is offline   giorgos.p 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 730
  • Joined: 13-October 09
  • Περιοχή:Νομ/κό Διαμ. Αθηνών
  • Ονοματεπώνυμο:Γιώργος Πολίτης

Posted 18 June 2010 - 05:35 PM

Attached File  epikyndina_psaria.jpg (30.97K)
Number of downloads: 43

Η φράση επικίνδυνα ψάρια ίσως παραπέμπει σε εικόνες θρίλερ με καρχαρίες και σκυλόψαρα. Ευτυχώς στα νερά μας οι συναντήσεις με επικίνδυνα καρχαριοειδή είναι ελάχιστες.

Έτσι λέγοντας επικίνδυνα ψάρια εννοούμε είδη, που μάλλον από δική μας υπαιτιότητα μπορούν να μας δημιουργήσουν πρόβλημα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι σκορπιοί, η δράκαινα, κάποια είδη σαλαχιών και φυσικά η γνωστή μας σμέρνα. Τα παραπάνω είδη γενικά δεν θεωρούνται υψηλής γευστικής αξίας και σε καμία περίπτωση δεν προσφέρουν τις ψαρευτικές συγκινήσεις που αναζητά ο ψαροτουφεκάς. Είναι απαραίτητο όμως να τα έχουμε υπόψη μας ώστε να αποφύγουμε κακοτοπιές που πιθανόν θα χαλάσουν το ψάρεμα μας και ίσως μας βάλουν σε μπελάδες.

Attached File  drakena.jpg (21.37K)
Number of downloads: 37

Οι δράκαινες ανήκουν στην οικογένεια των τραχινιδών. Η μεγάλη δράκαινα (Trachinus araneus) χαρακτηρίζεται από το μικρότερο κεφάλι το οποίο καταλήγει σε ένα στόμα το οποίο έχει διεύθυνση προς τα πάνω. Μπορεί να φτάσει στα 40 εκατοστά και είναι αρκετά επικίνδυνη. Έχει επτά δηλητηριώδης αγκαθωτές ακτίνες στο ραχιαίο πτερύγιο, ενώ και στην άκρη του επικαλύμματος υπάρχει ένα αγκάθι. Αυτά συνδέονται με δηλητηριώδεις αδένες, το δηλητήριο των οποίων ενεργεί τόσο στο νευρικό σύστημα του ανθρώπου όσο και στο αίμα όταν αυτός έχει την ατυχία να τσιμπηθεί. Το αποτέλεσμα σε αυτή την περίπτωση είναι ο έντονος και με διάρκεια πόνος, η λιποθυμία, ο εμετός και ο υψηλός πυρετός. Οι παρενέργειες ενός τέτοιου τσιμπήματος διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με τις άμυνες και τις αντιστάσεις του οργανισμού του. Τα ίδια ισχύουν και για τη μικρή δράκαινα (Trachinus draco) η οποία διαφέρει μορφολογικά ως προς τα χρώματα σε σχέση με τη μεγάλη δράκαινα. Οι δράκαινες ζουν και κυνηγούν σε αμμώδεις περιοχές. Τις ζεστές μέρες του χρόνου οι δράκαινες γίνονται νωχελικές στις αντιδράσεις τους και έτσι δεν αποκλείετε κάποιος κολυμβητής να πατήσει μία και φυσικά να δεχθεί ένα αναπάντεχο τσίμπημα. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να βγούμε αμέσως έξω από το νερό και αν είναι δυνατόν να επισκεφθούμε ένα σημείο που θα μας προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Αυτό είναι σημαντικό γιατί το τσίμπημα μιας δράκαινας (όσο μεγαλύτερη είναι σε μέγεθος, τόσο πιο επώδυνο το τσίμπημα) μπορεί σε ορισμένους να δημιουργήσει αλλεργικό σοκ με πολύ άσχημα επακόλουθα. Στο ίδιο μοτίβο και το τσίμπημα από τους σκορπιούς και τις σκορπίνες.

Attached File  skorpina.jpg (24.08K)
Number of downloads: 54

Η σκορπίνα ή σκόρπαινα είναι σε εμφάνιση ένα από τα πιο άσχημα ψάρια. Ζει συνήθως σε βαθύτερα νερά και μπορεί να φθάσει και τα 45 εκατοστά μήκος σώματος. Το χρώμα της είναι κυρίως κόκκινο και συνοδεύεται με τις ιδιαίτερες αποχρώσεις του βυθού. Το τσίμπημα γίνεται από τα δηλητηριώδη αγκάθια του ραχιαίου πτερυγίου, όμως ιδιαίτερα επώδυνο είναι όταν το τσίμπημα γίνει από τα αγκάθια που βρίσκονται στο επικάλυμμα. Ο σκορπιός είναι πιο μικρός από τη σκορπίνα και μπορεί να φθάσει τα 20-25 εκατοστά μήκος σώματος. Είναι πιο κοινό είδος και συναντάται εύκολα στα πολύ ρηχά. Οι εξαιρετικές δυνατότητες του στη παραλλαγή, κάνει πιθανή μια τυχαία επαφή μαζί του. Μερικές φορές η σκόρπαινα γίνεται αρκετά μεγάλη και αποτελεί ένα καλό θήραμα. Είναι εύκολο να χτυπηθεί με ψαροτούφεκο, αλλά χρειάζεται μεγάλη προσοχή κατά το ξεψάρισμα.

Attached File  smerna.jpg (21.56K)
Number of downloads: 41

Η σμέρνα ανήκει στην οικογένεια των μουρενοειδών. Το σώμα της είναι φιδίσιο με χρώμα που ποικίλει στις αποχρώσεις του καφέ και συμπληρώνεται από βούλες υποκίτρινου χρώματος. Το κεφάλι της καταλήγει σε κωνοειδές σχήμα και η μασέλα της είναι εξαιρετικά δυνατή. Αυτό είναι και το πρόβλημα. Τα δόντια της σμέρνας έχουν μια κλήση προς τα μέσα, έτσι αν δαγκώσει κάτι δεν μπορεί να το αφήσει, παρά μόνο αν αποκολλήσει το κομμάτι που δάγκωσε. Η σμέρνα κατοικεί σε όλα τα βάθη, ακόμα και σε πολύ ρηχά νερά. Εκεί θα την δούμε στο βραχώδες περιβάλλον να ξετρυπώνει από κάποια τρύπα. Η θωριά της παραπέμπει σε επιθετικό χαρακτήρα και καθώς ανοιγοκλείνει το στόμα της μοιάζει να απειλεί τον δύτη. Η αλήθεια είναι ότι η σμέρνα δεν θα επιτεθεί στο δύτη που περνά έξω από το θαλάμι της. Ανοιγοκλείνει το στόμα της γιατί έτσι αναπνέει. Η σμέρνα θα γίνει επικίνδυνη όταν χτυπηθεί σε κακό σημείο, τότε θα προσπαθήσει να δαγκώσει ότι βρεθεί μπροστά της. Επίσης έλκεται από τη μυρωδιά του αίματος, γι' αυτό καλό είναι όταν κάνουμε ψαχτήρι σε περιοχές που γνωρίζουμε ότι υπάρχουν σμέρνες να μην κρεμάμε σκοτωμένα ψάρια στη μέση μας. Αν σας αρέσει το κρέας τη σμέρνας, τότε η βολή θα πρέπει να γίνεται με ακρίβεια στο κεφάλι. Τέλος θα πρέπει να προσέχουμε κατά τις περιόδους που βλέπουμε από γειτονικές τρύπες να βγαίνουν δύο σμέρνες. Ίσως είναι εποχή αναπαραγωγής και τότε η σμέρνα μπορεί να γίνει πολύ επιθετική.

Attached File  salaxi.jpg (8.59K)
Number of downloads: 46

Λέγοντας σαλάχι ή σελάχι εννοούμε ένα μεγάλο εύρος από είδη που ανήκουν στην οικογένεια των ραγιδών. Ο αετός, η τρυγόνα, το διαβολόψαρο και η ρίνα είναι μερικά από αυτά. Τα σαλάχια μπορεί να γίνουν επικίνδυνα για τον ψαροτουφεκά, λόγω ενός πριονωτού αγκαθιού που έχουν στη βάση της ουράς τους. Αν μετά το χτύπημα δεν γίνουν οι κατάλληλοι χειρισμοί, είναι πολύ πιθανόν ο δύτης να δεχθεί ένα χτύπημα με αυτό το αγκάθι. Ο πόνος είναι δυνατός και γίνεται περισσότερο έντονος καθώς περνά η ώρα. Μάλιστα ανάλογα με το είδος του σαλαχιού και τις αντοχές του οργανισμού του ψαροκυνηγού ίσως δημιουργηθούν λιποθυμικές τάσεις κτλ. Μάλιστα θα πρέπει να τονιστεί, ότι λόγο του αγκιστρωτού σχήματος του αγκαθιού είναι πολύ δύσκολο να βγει. Είναι καλύτερο όταν βρίσκεστε κοντά σε σημείο που μπορείτε να πάρετε τις πρώτες βοήθειες, να αφήσετε σε κάποιον ειδικό το βγάλσιμο του αγκαθιού. Για να αποφύγουμε όλα αυτά είναι καλό να κόβουμε το αγκάθι του σαλαχιού αμέσως μετά το χτύπημα του και να είμαστε πάντα πολύ προσεκτικοί.

Attached File  aetos.jpg (17.46K)
Number of downloads: 32

Πηγή: www.pame.gr
0

#2 User is offline   Phoevos 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 1,156
  • Joined: 26-March 09
  • Gender:Male
  • Location:Planet Earth
  • Περιοχή:Νομ/κό Διαμ. Αθηνών
  • Ονοματεπώνυμο:Φοίβος Διακογιάννης

Posted 18 June 2010 - 07:56 PM

Ρε γ***το ακόμα δεν έχω δει να βγαίνει ένας οδηγός απο τα ψάρια για το πόσο φρικαλέα επικίνδυνος είναι ο άνθρωπος. Περιμένω να γράφει μέσα απόψεις όπως: "σκοτώνουν αποκλειστικά και μόνο για πλάκα, σκοτώνουν αν φοβούνται, βασανίζουν για πλάκα, πρέπει να μείνεις μακριά τους πάση θυσία" και άλλα τέτοια.

Τα χταπόδια ειδικά, θα έγραφαν "απίστευτα άγρια πλάσματα οι άνθρωποι, σκοτώνουν τα χταπόδια συνήθως αναποδογυρίζοντας τη κουκούλα και τραβώντας τα σπλάχνα όσο είναι ζωντανό το χταπόδι. Καμιά φορά το σκοτώνουν με πολλαπλά χτυπήματα επάνω στα βράχια, άλλη φορά το σκοτώνουν δένοντας το σε σακούλα και βάζοντας το ζωντανό στη κατάψυξη"

Και άλλα τέτοια. Φυσικά καμία μομφή, για το πόστ του φίλου απο πάνω, ο οποίος πολύ καλά έκανε και έγραψε ότι έγραψε. Απλά, παρασύρθηκα, θέλω εδώ και καιρό να το πω..

Χαιρετώ
Φοίβος
0

#3 User is online   Ektor 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 717
  • Joined: 02-March 10
  • Gender:Male
  • Location:Dordrecht - The Netherlands
  • Interests:αθληση
  • Περιοχή:Ευρώπη-Europe
  • Ονοματεπώνυμο:Ektor Germanidis

Posted 18 June 2010 - 07:59 PM

Ωραιος ο Γιωργος..ωραιος και ο Φοιβος!
:)
0

#4 User is offline   Pasatempos 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 159
  • Joined: 11-September 06
  • Περιοχή:Νομ/κό Διαμ. Δράμας

Posted 18 June 2010 - 08:43 PM

View PostPhoevos, on Jun 18 2010, 08:56 PM, said:

Ρε γ***το ακόμα δεν έχω δει να βγαίνει ένας οδηγός απο τα ψάρια για το πόσο φρικαλέα επικίνδυνος είναι ο άνθρωπος. Περιμένω να γράφει μέσα απόψεις όπως: "σκοτώνουν αποκλειστικά και μόνο για πλάκα, σκοτώνουν αν φοβούνται, βασανίζουν για πλάκα, πρέπει να μείνεις μακριά τους πάση θυσία" και άλλα τέτοια.

Τα χταπόδια ειδικά, θα έγραφαν "απίστευτα άγρια πλάσματα οι άνθρωποι, σκοτώνουν τα χταπόδια συνήθως αναποδογυρίζοντας τη κουκούλα και τραβώντας τα σπλάχνα όσο είναι ζωντανό το χταπόδι. Καμιά φορά το σκοτώνουν με πολλαπλά χτυπήματα επάνω στα βράχια, άλλη φορά το σκοτώνουν δένοντας το σε σακούλα και βάζοντας το ζωντανό στη κατάψυξη"

Και άλλα τέτοια. Φυσικά καμία μομφή, για το πόστ του φίλου απο πάνω, ο οποίος πολύ καλά έκανε και έγραψε ότι έγραψε. Απλά, παρασύρθηκα, θέλω εδώ και καιρό να το πω..

Χαιρετώ
Φοίβος


και γω περιμένω χρόνια αυτό τον οδηγό..
0

#5 User is offline   Καρχαριας 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 3,499
  • Joined: 01-May 08
  • Gender:Male
  • Location:Bandol,France
  • Περιοχή:Ευρώπη-Europe
  • Ονοματεπώνυμο:zack B.

Posted 18 June 2010 - 09:51 PM

View PostPasatempos, on Jun 18 2010, 08:43 PM, said:

View PostPhoevos, on Jun 18 2010, 08:56 PM, said:

Ρε γ***το ακόμα δεν έχω δει να βγαίνει ένας οδηγός απο τα ψάρια για το πόσο φρικαλέα επικίνδυνος είναι ο άνθρωπος. Περιμένω να γράφει μέσα απόψεις όπως: "σκοτώνουν αποκλειστικά και μόνο για πλάκα, σκοτώνουν αν φοβούνται, βασανίζουν για πλάκα, πρέπει να μείνεις μακριά τους πάση θυσία" και άλλα τέτοια.

Τα χταπόδια ειδικά, θα έγραφαν "απίστευτα άγρια πλάσματα οι άνθρωποι, σκοτώνουν τα χταπόδια συνήθως αναποδογυρίζοντας τη κουκούλα και τραβώντας τα σπλάχνα όσο είναι ζωντανό το χταπόδι. Καμιά φορά το σκοτώνουν με πολλαπλά χτυπήματα επάνω στα βράχια, άλλη φορά το σκοτώνουν δένοντας το σε σακούλα και βάζοντας το ζωντανό στη κατάψυξη"

Και άλλα τέτοια. Φυσικά καμία μομφή, για το πόστ του φίλου απο πάνω, ο οποίος πολύ καλά έκανε και έγραψε ότι έγραψε. Απλά, παρασύρθηκα, θέλω εδώ και καιρό να το πω..

Χαιρετώ
Φοίβος


και γω περιμένω χρόνια αυτό τον οδηγό..


Άμα το χταπόδι ήταν ανώτερο ον,
θα έβγαινε αυτό με ψαροντούφεκο στη στεριά να σκοτώσει και όχι το αντίθετο.
Και εγώ είμαι της συμπόνιας αλλα όταν είναι στα κάρβουνα με ουζάκι είναι άλλο πράγμα.
Στο κάτω κάτω,το χταπόδι δεν πίνει ούζα,είναι ξενέρωτο,άρα η θέση του είναι στα κάρβουνα.

Χαριτολογώ,θέτοντας το θέμα σε άλλη διάσταση.
Ο άνθρωπος ευτυχώς η δυστυχώς είναι ένα ανώτερο ον,
ένα ον που έχει πολλά περισσότερα προβλήματα και προβληματισμούς από το χταπόδι. Μεγαλύτερη κατάρα από το να καταλαβαίνεις ότι ζεις και να ξέρεις ότι θα πεθάνεις δεν νομίζω να υπάρχει.
Άρα,ευλογημένοι και καταραμένοι συνάμα είμαστε!

Μερικές φορές θα ήθελα να ήμουν χταπόδι ...
0

#6 User is offline   Kelen 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 162
  • Joined: 12-March 10
  • Περιοχή:Νομός Αχαϊας
  • Ονοματεπώνυμο:Kanellakis Spiros

Posted 18 June 2010 - 10:02 PM

+1 στον κύριο Ζακ και από μένα η θέση του είναι στα κάρβουνα και το λέω σαν ανώτερο on
0

#7 User is offline   Phoevos 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 1,156
  • Joined: 26-March 09
  • Gender:Male
  • Location:Planet Earth
  • Περιοχή:Νομ/κό Διαμ. Αθηνών
  • Ονοματεπώνυμο:Φοίβος Διακογιάννης

Posted 18 June 2010 - 10:48 PM

View PostΚαρχαριας, on Jun 18 2010, 10:51 PM, said:

Άμα το χταπόδι ήταν ανώτερο ον,
θα έβγαινε αυτό με ψαροντούφεκο στη στεριά να σκοτώσει και όχι το αντίθετο.
Και εγώ είμαι της συμπόνιας αλλα όταν είναι στα κάρβουνα με ουζάκι είναι άλλο πράγμα.
Στο κάτω κάτω,το χταπόδι δεν πίνει ούζα,είναι ξενέρωτο,άρα η θέση του είναι στα κάρβουνα.

Χαριτολογώ,θέτοντας το θέμα σε άλλη διάσταση.
Ο άνθρωπος ευτυχώς η δυστυχώς είναι ένα ανώτερο ον,
ένα ον που έχει πολλά περισσότερα προβλήματα και προβληματισμούς από το χταπόδι. Μεγαλύτερη κατάρα από το να καταλαβαίνεις ότι ζεις και να ξέρεις ότι θα πεθάνεις δεν νομίζω να υπάρχει.
Άρα,ευλογημένοι και καταραμένοι συνάμα είμαστε!

Μερικές φορές θα ήθελα να ήμουν χταπόδι ...

To ανώτερο ον πράγματι χωράει μεγάλη κουβέντα. Δε ξέρω πως διάολο ορίζεται η ανωτερότητα, πάντως το χταπόδι επιδεικνύει ευφυία, αλλά διαφορετική απο αυτή που έχουμε εμείς. Ούτως ή άλλως, η ευφυία δεν είναι κάτι που μπορεί να οριστεί εύκολα (έως καθόλου) αφού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το περιβάλλον που βιώνει το κάθε πλάσμα.

Κατάρα το να ξέρεις ότι θα πεθάνεις? Κάθε άλλο: το μοναδικό ενδεχόμενο με πιθανότητα 1. Ίσως αυτός ο φόβος "του θανάτου" να είναι ένα δείγμα, ότι δεν είμαστε και τόσο ανώτερα όντα. Μια κουκίδα στο σύμπαν είμαστε, τίποτα παραπάνω Ζακ.

Και θα σου πω και κάτι ακόμα: μεγαλύτερη ευχή, μεγαλύτερη ευλογία, απο την απώλεια κάθε ελπίδας, δεν υπάρχει Ζακ. Είναι το μόνο που μπορεί να σε ελευθερώσει, να σε κάνει να ασχοληθείς πραγματικά με πράγματα που αγαπάς :clap:. Ο θάνατος είναι τμήμα του παιχνιδιού, τι θα ζήσουμε μέχρι τότε μετράει.

Cheers friend
Phoevos

PS Στο προτελευταίο ψάρεμα με το Μπαρσάκη, τελευταίο καρτέρι της ημέρας για συναγρίδες. Προσγειώνομαι στο πόστο, συμπτωματικά εκεί ήταν ένα χταπόδι. Τη στιγμή που πλησιάζω αρχίζει να φουσκώνει και να μεγαλώνει. Δε το πειράζω, κάθομαι, κάνω το καρτέρι μου, στο τέλος, αποφασίζω να το ανεβάσω επάνω. Βλέπεις η μάνα μου τρελαίνεται για αυτό και έχω χρόνια να της πάω. Στην επιφάνεια, μετά τα σχετικά γέλια με το Δημήτρη, του λέω "να το αφήσω? Είναι έξυπνα ρε φίλε, τα λυπάμαι"

Το αφήσαμε και φύγαμε. Είχαμε θηράματα, είχαμε εικόνες. Η μάνα, δε θα φάει χταπόδι πάλι, αλλά ας είναι, θα ζήσει ένας ευφυής φίλος λίγο παραπάνω :P.
0

#8 User is offline   Καρχαριας 

  • Μέλος
  • Group: Member
  • Posts: 3,499
  • Joined: 01-May 08
  • Gender:Male
  • Location:Bandol,France
  • Περιοχή:Ευρώπη-Europe
  • Ονοματεπώνυμο:zack B.

Posted 18 June 2010 - 11:11 PM

View PostPhoevos, on Jun 18 2010, 10:48 PM, said:

View PostΚαρχαριας, on Jun 18 2010, 10:51 PM, said:

Άμα το χταπόδι ήταν ανώτερο ον,
θα έβγαινε αυτό με ψαροντούφεκο στη στεριά να σκοτώσει και όχι το αντίθετο.
Και εγώ είμαι της συμπόνιας αλλα όταν είναι στα κάρβουνα με ουζάκι είναι άλλο πράγμα.
Στο κάτω κάτω,το χταπόδι δεν πίνει ούζα,είναι ξενέρωτο,άρα η θέση του είναι στα κάρβουνα.

Χαριτολογώ,θέτοντας το θέμα σε άλλη διάσταση.
Ο άνθρωπος ευτυχώς η δυστυχώς είναι ένα ανώτερο ον,
ένα ον που έχει πολλά περισσότερα προβλήματα και προβληματισμούς από το χταπόδι. Μεγαλύτερη κατάρα από το να καταλαβαίνεις ότι ζεις και να ξέρεις ότι θα πεθάνεις δεν νομίζω να υπάρχει.
Άρα,ευλογημένοι και καταραμένοι συνάμα είμαστε!

Μερικές φορές θα ήθελα να ήμουν χταπόδι ...

To ανώτερο ον πράγματι χωράει μεγάλη κουβέντα. Δε ξέρω πως διάολο ορίζεται η ανωτερότητα, πάντως το χταπόδι επιδεικνύει ευφυία, αλλά διαφορετική απο αυτή που έχουμε εμείς. Ούτως ή άλλως, η ευφυία δεν είναι κάτι που μπορεί να οριστεί εύκολα (έως καθόλου) αφού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το περιβάλλον που βιώνει το κάθε πλάσμα.

Κατάρα το να ξέρεις ότι θα πεθάνεις? Κάθε άλλο: το μοναδικό ενδεχόμενο με πιθανότητα 1. Ίσως αυτός ο φόβος "του θανάτου" να είναι ένα δείγμα, ότι δεν είμαστε και τόσο ανώτερα όντα. Μια κουκίδα στο σύμπαν είμαστε, τίποτα παραπάνω Ζακ.

Και θα σου πω και κάτι ακόμα: μεγαλύτερη ευχή, μεγαλύτερη ευλογία, απο την απώλεια κάθε ελπίδας, δεν υπάρχει Ζακ. Είναι το μόνο που μπορεί να σε ελευθερώσει, να σε κάνει να ασχοληθείς πραγματικά με πράγματα που αγαπάς :clap: . Ο θάνατος είναι τμήμα του παιχνιδιού, τι θα ζήσουμε μέχρι τότε μετράει.

Cheers friend
Phoevos

PS Στο προτελευταίο ψάρεμα με το Μπαρσάκη, τελευταίο καρτέρι της ημέρας για συναγρίδες. Προσγειώνομαι στο πόστο, συμπτωματικά εκεί ήταν ένα χταπόδι. Τη στιγμή που πλησιάζω αρχίζει να φουσκώνει και να μεγαλώνει. Δε το πειράζω, κάθομαι, κάνω το καρτέρι μου, στο τέλος, αποφασίζω να το ανεβάσω επάνω. Βλέπεις η μάνα μου τρελαίνεται για αυτό και έχω χρόνια να της πάω. Στην επιφάνεια, μετά τα σχετικά γέλια με το Δημήτρη, του λέω "να το αφήσω? Είναι έξυπνα ρε φίλε, τα λυπάμαι"

Το αφήσαμε και φύγαμε. Είχαμε θηράματα, είχαμε εικόνες. Η μάνα, δε θα φάει χταπόδι πάλι, αλλά ας είναι, θα ζήσει ένας ευφυής φίλος λίγο παραπάνω :P .



Ξέρεις ποσο εκτιμώ την εφυία σου αλλα και πόσο πολύ μπορούμε να διαφωνήσουμε η να συμφωνήσουμε οι δυο μας.
Είναι πάντα χαρά μου να ανοίγω κουβέντα μαζί σου γιατί ξέρω ότι από την άλλη πλευρά θα έρθει μια εφύης απάντηση.
Αν όμως αρχίσουμε να λυπούμαστε τα της βρώσης,
ούτε λαχανα δεν θα φάμε.
Είμαστε παμφάγο είδος,φυσικά μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς χταπόδι,
όπως εγώ εδώ και πολλά χρονια ζω χωρίς ροφό !
0

Share this topic:


Page 1 of 1
  • You cannot start a new topic
  • You cannot reply to this topic

1 User(s) are reading this topic
0 members, 1 guests, 0 anonymous users