(σημείωση:
εάν τα γράμματα του
κειμένου σας φαίνονται
πολύ μικρά, πατήστε
εδώ για να διαβάσετε
το κείμενο με μεγαλύτερους
χαρακτήρες)
Την
δεύτερη μέρα του αγώνα
ήμουν αποφασισμένος
να ανεβάσω ένα τουλάχιστον
ψάρι στην ζυγαριά! Ευτυχώς
όλα ξεκίνησαν καλύτερα.
Το σκάφος που θα με
μετέφερε είχε αλλάξει
και ήταν ένα μεγαλύτερο
με 100αρα μηχανή! Η
τράπεζα της δεύτερης
μέρας ήταν πιο φυσιολογική
από άποψη βάθους. Αλλά
είχε και λιγότερα ψάρια
μιας και ψαρευόταν με
όλους τους νόμιμους
και παράνομους τρόπους!
Παρόλα αυτά υπήρχαν
και 2 ιχθυοτροφεία στην
τράπεζα και υπήρχε η
πεποίθηση πως πολλοί
θα αποφάσιζαν να ασχοληθούν
με τα ρηχά καρτέρια
κοντά σε αυτά, ειδικά
μετά το κουραστικό ψάρεμα
της πρώτης ημέρας. Με
την έναρξη του αγώνα
τα σκάφη ξεχύθηκαν προς
διάφορες κατευθύνσεις.
Εγώ έπεσα έξω από ένα
κοντινό νησάκι μετά
από προτροπή του βαρκάρη
μου. Το ίδιο έκανε και
ο Μανώλης Περιστέρης.
Στην δεύτερη βουτιά
μου παρατηρώ μια ουρά
να τρυπώνει σε ένα βραχάκι.
Κατεβαίνω πολύ αθόρυβα
σε μια τρυπούλα. Φαινόταν
πολύ ρηχή αλλά συνεχιζόταν
προς τα δεξιά με ένα
στενό λαγούμι, μήκος
περίπου ενός μέτρου
και κατέληγε σε θαλάμι,
στο οποίο υπήρχε μια
τροφαντή στήρα!! Γρήγορη
σκέψη, το ψάρι ήταν
ήρεμο στο θαλάμι του
και ένιωθε σιγουριά.
Ανεβαίνω και παίρνω
το 75άρι. Ξανακατεβαίνω
και με μεγάλη δυσκολία
καταφέρνω να το χωρέσω
στο στενό λαγούμι. Περιμένω
λίγο να κάτσει η θολούρα.
Είναι η βουτιά της βολής.
Κρατώντας ανάποδα την
λαβή του όπλου, προσπαθώ
να χωρέσω ταυτόχρονα
τον φακό και το κεφάλι
μου για να βλέπω, πράγμα
πολύ δύσκολο, γιατί
η τρύπα ήταν πολύ στενή!
Δεν καταλαβαίνω ποιο
τμήμα ακριβώς του ψαριού
βλέπω αλλά κάνω την
βολή. Η βέργα
τραντάζεται.
Αμέσως πετάω το όπλο
έξω και τραβάω την βέργα
μέχρι που αρχίζω και
νιώθω αντίσταση. Δεν
τραβάω πιο δυνατά μέχρι
να ελέγξω την κατάσταση.
Κρεμάω ένα μπαλονάκι
στο όπλο στην επιφάνεια
και συνεχίζω το ψάρεμα
μέχρι να ξεθολώσει.
Μετά από μισή ώρα ξαναγυρίζω.
Όλα είναι καθαρά πλέον.
Βλέπω πως έχω χτυπήσει
την στήρα στην κοιλιά
(όχι πολύ χαμηλά) και
περίπου στο κέντρο του
σώματος. Το ψάρι έχει
έρθει μέχρι το λαγούμι
και έχει σκαλώσει το
μουσούδι του. Φυσικά
ούτε κουβέντα να αρχίσω
να το τραβάω χωρίς δευτέρωμα.
Έλα όμως που δεν είχα
μικρό όπλο, ούτε γάντζο.
Αποφασίζω να βάλω το
90αρι και τελικά τα
καταφέρνω μετά από πολύ
κοπάνημα, λύγισμα της
βέργας και θολούρα.
Περιμένω πάλι να κάτσει
η θολούρα. Με ένα όπλο,
μια βέργα , έναν φακό
, λίγη θολούρα και το
κεφάλι μου τα πράγματα
είναι πολύ δύσκολα στην
σκόπευση και ρίχνω στα
τυφλά. Η βέργα ίσα που
βγαίνει 20cm από τον
μηχανισμό σκανδάλης.
Με πολλή δυσκολία καταφέρνω
να βγάλω το όπλο έξω,
τραβάω και τις βέργες
και έρχονται λίγο ακόμα
πιο έξω ενώ το ψάρι
χτυπιέται και ξανασκαλώνει.
Εντωμεταξύ ήδη είχε
περάσει ο Καμπάνης και
του είχα πει πως ξεβραχώνω
μια στήρα που μετράει
από τα 20μ. Είχε ειδοποιήσει
τόσο το σκάφος του κύριου
Πάσχου (μέλος της ΕΟΥΔΑΤΚ
και αλυτάρχης του αγώνα),
όσο και το σκάφος του
γιατρού και κατά καιρούς
περνάγανε και κοίταγαν
αν είμαι καλά.
Αφού περίμενα να ξεθολώσει
για άλλη μια φορά έλεγξα
την κατάσταση. Η δεύτερη
βολή το βρήκε στο κεφάλι
αλλά όχι εγκέφαλο και
είχε πλέον έρθει λίγο
πιο έξω σε σημείο που
να το φτάνω. Σκάλωνε
μόνο σε μια προεξοχή
του βράχου στην κοιλιά.
Εντωμεταξύ ο βαρκάρης
μου να έχει πεθάνει
στην αγωνία! Κατεβαίνω,
χώνω το χέρι μου μέχρι
τον ώμο και το πιάνω
από τα μάτια αλλά δεν
μπόρεσα να το τραβήξω.
Το ψάρι ζωντανό και
να χτυπιέται. Ανεβαίνω
και εκείνη την στιγμή
είχε έρθει το σκάφος
του κ. Πάσχου δίπλα
μου και παρατηρούσαν
την προσπάθειά μου.
Ενημερώνω τον βαρκάρη
μου τι συμβαίνει και
πως στις επόμενες 1-2
βουτιές θα βγει. Όλοι
μου φωνάζουν να ξεκουραστώ
και αυτό κάνω. Στην
επόμενη βουτιά κατεβαίνω.
Χώνω πάλι το χέρι μου
μέχρι τον ώμο (στα τυφλά)
και αυτή την φορά πιάνω
την μουσούδα του ψαριού
που είχε στρίψει προς
τα έξω. Με μια αποφασιστική
κίνηση το σφίγγω γερά
και το τραβάω προς τα
έξω, όπου έρχεται με
ευκολία πλέον!! Ανεβαίνοντας
θαυμάζω την ωραία στήρα
μου και στην επιφάνεια
εισπράττω τα χειροκροτήματα
και τα μπράβο!
Εκείνη την στιγμή έρχεται
και το σκάφος των δημοσιογράφων.
Μου παίρνουν συνέντευξη
από τον Antenna(τελικά
έδειξαν μια λήψη μόνο
1,5 δευτερόλεπτο από
το ψάρι μου) και βγάζουν
φωτογραφίες (προφανώς
για τα περιοδικά του
χώρου, θα δείξει).
Το ξεβράχωμα κράτησε
σχεδόν τρεις ώρες. Από
αυτό το μεγαλύτερο μέρος
ήταν αναμονή μέχρι να
ξεθολώνει η τρύπα, μιας
και αν δεν έβλεπες ακριβώς
τι έκανες δεν μπορούσες
ούτε να δευτερώσεις,
ούτε να μετακινήσεις
το ψάρι. Στην διάρκεια
των βουτιών που έκανα
ανάμεσα στο ξεβράχωμα,
σε ένα καρτέρι είδα
ένα μεγάλο κοπάδι με
μεγάλους λούτσους. Δυστυχώς
όταν άρχισαν να έρχονται
προς το μέρος μου πέρασε
ένα σκάφος από κοντά
μου και σκόρπισαν. Στα
επόμενα καρτέρια δεν
εμφανίστηκαν.
Ο αγώνας όμως δεν είχε
τελειώσει. Αφού κινηθήκαμε
προς μια ξέρα που ήξερε
ο βαρκάρης (την οποία
τελικά δεν καταφέραμε
να εντοπίσουμε), αποφάσισα
για την τελευταία μια
ώρα να πέσω για ρηχά
καρτέρια δίπλα σε ένα
από τα ιχθυοτροφεία.
Η επιλογή μου φάνηκε
σωστή, καθώς κατάφερα
σχετικά γρήγορα έναν
κέφαλο, ενώ είδα και
μερικά λαβράκια. Δυστυχώς
δεν κατάφερα να πάρω
κάποιο, ενώ έχασα και
έναν μεγαλύτερο κέφαλο
από λάθος χειρισμό μου.
Μετά την λήξη του αγώνα
κατευθυνθήκαμε στο γνωστό
μέρος για το ζύγισμα.
Οι περισσότεροι αθλητές
είχαν αποφασίσει να
ασχοληθούν με τα ρηχά
καρτέρια, το οποίο αποδείχτηκε
λάθος , μιας και τα
ψάρια που κυκλοφορούσαν
στα ρηχά ήταν αρκετά
μικρά. Ο Τσέντας χτύπησε
2 κέφαλους, που ο ένας
μόνο μέτρησε (γύρω στα
550γρ). Ο Γιάννης Δεγαϊτας
πήρε μια ωραιότατη στήρα
2,5 κιλά σφραγίζοντας
την δεύτερη θέση. Ο
Κουτσούγερας
πήρε ένα εντυπωσιακό
γουρουνόψαρο 2,5 κιλά,
ταυτόχρονα με μια μικρή
σφυρίδα που δεν μέτρησε.
Ο Αγγελόπουλος κατάφερε
να φέρει έναν σηκιό
που μέτραγε (και έναν
που δεν μέτραγε.). Ο
Κόλλιας είχε πολλά κεφαλολάβρακα
που δεν μέτραγαν. Ο
Δερτιλής μια ωραία τσιπούρα
900+ και ένα λαβράκι
που μέτραγε. Ο Σμυρνιώτης
μια σφυρίδα 2.300 και
ο Μπίμπας μια άλλη 2.240γρ.
Ο Μπούκας είχε ένα μαύρο
2.030γρ που μέτραγε
και οι Κίτσος και Τσατσαμπάς
από ένα μικρό άσπρο
στο όριο. Εγώ με την
στήρα 2.170γρ πήρα
την 6η θέση την δεύτερη
ημέρα. Ο κέφαλος ήταν
430γρ και δεν μέτρησε.
Ο Χρίστης είχε 2 μαύρα
, το ένα 1.300 περίπου
και το άλλο 1.900. Τελικά
δεν κατάφερε να φέρει
κανένα ψάρι στην ζυγαριά
που να μετράει. Ήταν
απαρηγόρητος. Οι Δημόπουλοι,
εκτός από πολλά κεφαλολάβρακα
που δεν μέτραγαν έφεραν
και έναν ροφό 3.100.
Φυσικά ούτε αυτός μέτρησε.
Ο περσινός πρωταθλητής
Φώτης
Χατζηδρόσος κατάφερε
να φέρει μόνο έναν σκάρο
400γρ την δεύτερη ημέρα.
Το πρωτάθλημα
έληξε με τις απονομές.
Τρίτος ο Κουτσούγερας
περιχαρής, δεύτερος
ο Δεγαϊτας
και πρώτος για τέταρτη
φορά ο Δημήτρης Τσέντας!!
Μεγαλύτερο ψάρι η σφυρίδα
του Δεγαϊτα 6.600 περίπου
και περισσότερα ψάρια
τα 7 του Τσέντα.
Επίσης
δόθηκαν τιμητικές πλακέτες
στον Μανώλη Φωτιάδη
(τον είχαν φέρει από
την Κρήτη) και σε πολλούς
άλλους. Το βραβείο δε
στον Τσέντα έδωσε
ο υπουργός κ. Λιάνης
που έτυχε να είναι για
διακοπές στο Πόρτο Χέλι
και τον εντόπισε ο Νίκος
Καμπάνης και τον έφερε.
Ο κ. Λιάνης συγκινήθηκε
από την απονομή και
δεσμεύτηκε ενώπιον όλων
να βοηθήσει το άθλημα.
Ο Δημήτρης Τσέντας δεν
άντεξε την συγκίνηση
και δάκρυσε από χαρά
στο εγκάρδιο χειροκρότημα
του κοινού!!
Το πρωτάθλημα έληξε
σε ένα κλίμα εγκαρδιότητας
και φιλίας και μου άφησε
τις καλύτερες δυνατές
εντυπώσεις. Ήταν μια
πραγματικά άψογη διοργάνωση
και όλοι συμφώνησαν
πως ήταν το
καλύτερο πανελλήνιο
πρωτάθλημα που έγινε
ποτέ!
Διαβάστε
σχόλια και σχολιάστε
στο αντίστοιχο
θέμα του forum
<
ημέρα πρώτη
|
