.

27ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Υποβρ. Αλιείας 2003 Day 1 # 2 (σημείωση: εάν τα γράμματα του κειμένου σας φαίνονται πολύ μικρά, πατήστε εδώ για να διαβάσετε το κείμενο με μεγαλύτερους χαρακτήρες) Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες αποδείχτηκε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Υποβρυχίου Αλιείας 2003. Αν είναι κάτι που χαρακτήρισε το φετινό πρωτάθλημα αυτό ήταν η μικρή ποσότητα αλιευμάτων. Χαρακτηριστικά να αναφέρω πως δεν βγήκε καν ροφός! Έφτασα στο Πόρτο Χέλι το απόγευμα της Παρασκευής. Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Νίκο Καμπάνη, του διοργανωτή ομίλου Αλιάς Πορτοχελίου ήξερα πως θα υπήρχε σκάφος διαθέσιμο για εμένα (δεν είχα δικό μου σκάφος). Αφού άφησα τα πράγματά μου στο ξενοδοχείο έτρεξα στο ξενοδοχείο La Cite όπου θα γινόταν η ενημέρωση των αθλητών. Εκεί ήταν πολλά γνωστά ονόματα του χώρου, ανάμεσά τους οι Μανώλης Περιστέρης, Βασίλης Μπίμπας, Δημήτρης Σμυρνιώτης, Λάμπρος Δερτιλής, Γιώργος Χρίστης και πολλοί άλλοι. Εκεί ήταν και ο περσινός πρωταθλητής Φώτης Χατζηδρόσος και ο τρεις φορές πρωταθλητής Δημήτρης Τσέντας. Εκτός από εμένα ήταν άλλοι δυο πατρινοί, ο Άγγελος Αγγελόπουλος (πολύ δυνατός αθλητής) και ο Ανδρέας Πετρόπουλος. Η ενημέρωση κύλησε ομαλά, σε κάθε αθλητή δόθηκε ένας φάκελος με τους σάκους, χάρτες και άλλα έγγραφα του αγώνα, αναμνηστικό μπλουζάκι, καθώς και δυο τσάντες με εφόδια, μια για κάθε μέρα του αγώνα. Εκεί γνώρισα και τον βαρκάρη μου και κριτή μου. Ήταν πολύ καλόβολος. Μου είπε πως θα με πήγαινε στα καλύτερα μέρη που ήξερε (μανιώδης ψαράς επιφανείας) και με ρώτησε πόσα μέτρα ψαρεύω. Όταν του είπα μέχρι 30, κούνησε το κεφάλι του λέγοντας, "τόσο λίγο? δύσκολα τα πράγματα!". Τα όρια για τα αλιεύματα ήταν 2 κιλά για στήρες, πίγκες σφυρίδες, 4 κιλά για ροφούς και 500γρ για όλα τα άλλα. Στην συνέχεια πήγα με τους άλλους πατρινούς αθλητές για φαγητό. Εκεί συναντήσαμε και άλλους και σύντομα γίναμε μια μεγάλη παρέα. Συζήτησα λίγο μαζί τους και έμαθα πως δεν είχε βρει κανείς αξιόλογα ψάρια στην πρώτη τράπεζα, και κυρίως σταθερά σε συγκεκριμένες τρύπες. Επίσης όταν είπα πως σκόπευα να ασχοληθώ με καρτέρια ο Αγγελόπουλος με κοίταξε σαν να του είχα πει το καλύτερο ανέκδοτο. Την επόμενη ημέρα θα καταλάβαινα γιατί! Το Σάββατο ξεκινήσαμε για την πρώτη τράπεζα του αγώνα που ήταν η νήσος Υψηλή, απέναντι σχεδόν από το Τολό. Δυστυχώς η 25άρα μηχανή του σκάφους μου αποδείχτηκε πολύ λίγη για την απόσταση και φτάσαμε μετά από μια ώρα και 20 λεπτά, τελευταίοι και καταϊδρωμένοι! Με το που έπεσα στο νερό κατάλαβα γιατί όλοι τα είχαν βάψει μαύρα!! Το νησί ήταν κοφτό σαν από μαχαίρι θαρρείς, και αυτό συνεχιζόταν υποβρυχίως. Η ορατότητα, ειδικά μετά τα πρώτα μέτρα ήταν πολύ καλή. Κάνω την πρώτη βουτιά και φτάνοντας στα 20μ σταμάτησα να χαζέψω το θέαμα. 25μ παρακάτω μου να βλέπω μια φανταστική αποχή, τόσο κοντά και όμως τόσο μακριά! Φυσικά ούτε λόγος για βουτιές εκεί κάτω. Ούτε υπήρχε μέρος να πιαστείς για καρτέρι, αφού ο τοίχος ήταν λείος , χωρίς καν σκαλοπάτια. Ανέβηκα στην βάρκα και φύγαμε σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Σε λίγο βρεθήκαμε σε ένα μικρό κολπάκι. Σκέφτηκα πως εκεί θα ήταν ελαφρώς πιο ρηχά τα νερά. Όντως είχα δίκιο. Στην πρώτη κιόλας βουτιά εντοπίζω μια συστάδα από βράχια σε σχετικά προσβάσιμο βάθος. Όπως πλανάριζα προς τα εκεί άρχισα να παρατηρώ πολλή ζωή. Σηκιοί και σαργοί τριγύριζαν έξω από τα βράχια. Κράταγα στο χέρι μου το Als με τα διπλά λάστιχα οπλισμένα στην πιο δυνατή σκάλα και έτοιμος για όλα. Τότε βλέπω να ξεμυτίζει ένας ροφός γύρω στα 6 κιλά. Το ψάρι αναποφάσιστο, έδειχνε σημεία νευρικότητας. Εγώ πλανάρω πάνω του και καταλαβαίνω πως τα μέτρα ανέβαιναν επικίνδυνα. Τελικά αποφασίζω την βολή. Το χτυπάω και μαζί με το ψάρι χτυπιόταν και η καρδιά μου. Τελικά για μεγάλη μου απογοήτευση σκίστηκε. Αφήνω το βαρίδι μου κάτω, αποφασισμένος να το παλέψω. Δεύτερη βουτιά στην τρύπα του, πολύ προσεκτική και έτοιμος για όλα αλλά είναι πολύ θολά από το χτύπημα του ψαριού. Είμαι αποφασισμένος να ασχοληθώ με το σημείο μιας και παίζανε και σαργοσηκιοί και είμαι έτοιμος να φωνάξω τον βαρκάρη και τον συνοδό μου να έρθουν κοντά, μιας και το βάθος είναι πολύ μεγάλο. Να αναφέρω εδώ πως η βολή έγινε στα 29,5μ και η τρύπα του ψαριού ήταν στα 34,8μ. Και αυτό ήταν από τα ρηχά σημεία. Και εκεί που είμαι στην επιφάνεια και χαλαρώνω βλέπω να έρχεται κοντά μου ένας συναθλητής και να μου φωνάζει να βγω από το νερό γιατί ο αγώνας έχει σταματήσει. Πριν προλάβω να καταλάβω πλησιάζουν και άλλα σκάφη και καταλαβαίνω πως κάτι σοβαρό έχει συμβεί. Αναγκάζομαι να ανέβω κακήν κακώς στο σκάφος, μαζεύοντας και την σημαδούρα μου και χάνοντας το σημάδι, μιας και όλα τα σκάφη αποφασίζουν να μαζευτούν πάνω από τον ροφό μου. Τελικά μαθαίνουμε πως έγινε ένα σοβαρό περιστατικό υποξίας. Ο Μιχάλης Βαρθαλίτης ψάρευε δίπλα δίπλα με τον Βασίλη Μπίμπα για το ίδιο ψάρι (ροφό). Τελικά ο Βαρθαλίτης καταδύθηκε και το χτύπησε σα 32μ αλλά δεν είχε προετοιμαστεί σωστά προφανώς και στην επιφάνεια λιποθύμησε. Ο Μπίμπας δεν τον είδε γιατί προετοιμαζόταν για κατάδυση. Ούτε από την βάρκα του τον κατάλαβαν. Μόνο όταν μετά από αρκετή ώρα παρατήρησαν πως ο αναπνευστήρας του ήταν μέσα στο νερό φώναξαν του Βασίλη να τον κοιτάξει. Αυτός έντρομος τον είδε αναίσθητο. Αμέσως τον ανέβασε στην βάρκα. Για καλή του τύχη ο γιατρός του αγώνα έτυχε να είναι κοντά. Αμέσως του έσκισε την στολή και άρχισε καρδιοπνευμονική ανάνηψη (καρδιακές μαλάξεις και τεχνητή αναπνοή). Μετά από 15 λεπτά υπεράνθρωπης προσπάθειας κατάφερε να τον ξαναφέρει στην ζωή. Ο αθλητής διακομίστηκε στο νοσοκομείο Ναυπλίου και είναι καλά. Μετά από μια ώρα ο αγώνας ξανάρχισε, αλλά όλοι ήταν σφιγμένοι από το επεισόδιο. Εντωμεταξύ εγώ σκόπευα να ξαναπέσω για τον ροφό αλλά λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Η μηχανή της βάρκας μας δεν έλεγε να πάρει μπροστά και πηγαίναμε προς τα βράχια. Τελικά μας ρυμούλκησαν μέχρι το σκάφος της επιτροπής. Έτσι έχασα τελείως τα σημάδια και αναγκάστηκα να ψαρέψω κολυμπητό. Έπεσα σε πιο ρηχά κομμάτια αλλά και εκεί είχαν περάσει πολλοί αθλητές. Τελικά η βάρκα μας φτιάχτηκε και ήρθαν να με βρουν για να πάμε στο σημείο που ήταν ο ροφός. Όμως δεν μπόρεσα να το βρω. Έκανα πλαναρίσματα στα 30-33μ και έβλεπα σε κάθε βουτιά μου να σουλατσάρουν από κάτω μου αμέριμνοι ροφοί στήρες και πίγκες, στα 40+!! Λίγο πριν την λήξη εντόπισα σε μια συστάδα βράχων 2 σηκιούς στα 33μ (!!) αλλά μάλλον ήταν κάτω από το όριο και δεν επιχείρησα βολή σε τέτοιο βάθος. Άψαρος και απογοητευμένος γύρισα στην παραλία. Γρήγορα κατευθυνθήκαμε όλοι στον τόπο του ζυγίσματος. Ο Δημήτρης Τσέντας έκανε μια πολύ δυνατή ψαριά με 6 ψάρια που μέτραγαν. Ανάμεσά τους δυο μεγάλες πίγκες, 5,5 και 4,5 κιλά που χτυπήθηκαν με μια βολή στα 43μ!! Ο 24χρονος Γιάννης Δεγαϊτας πήρε μια σφυρίδα 6.600 περίπου. Ο Κουτσούγερας 2 μαύρα (στήρες νομίζω??) που μέτρησαν στο όριο. Ο Άγγελος Αγγελόπουλος κατάφερε μια πίγκα που μέτραγε και ο Δημήτρης Κόλλιας 3 άσπρα, εκ των οποίων τα 2 ήταν σαργοί 800 και 900γρ! Έκπληξη ήταν οι αδερφοί Δημόπουλοι. Αυτοί είχαν κατέβει σαν ομάδα και την μία ημέρα συμμετείχε ο ένας και την άλλη ο άλλος. Το Σάββατο πέτυχαν 3 άσπρα που μέτραγαν! Τελευταίος της πρώτης μέρας ο Μανώλης Περιστέρης με έναν σκάρο 770γρ. Συνολικά συμμετείχαν 20 αθλητές. Από αυτούς ο Βαρθαλίτης έπαθε την υποξία στην αρχή του αγώνα. Επίσης ο Γιώργος ο Δούναβης άφησε τον αγώνα και τις δυο ημέρες και έτρεξε στο πλευρό του φίλου του. Από τους 18 που έμειναν μόνο οι 7 κατάφεραν να φέρουν κάποιο ψάρι στην ζυγαριά. Ο Σμυρνιώτης έβγαλε έναν ροφό που δεν μέτρησε για 150γρ περίπου. Το βράδυ είχε δεξίωση των αθλητών στο ξενοδοχείο La Cite γύρω από την πισίνα. Όλα ήταν πανέμορφα και είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε περισσότερο με τα παιδιά. Έκατσα στο ίδιο τραπέζι με τον Κόλλια. Κάποια στιγμή λοιπόν με ρωτάει « Τι είδες ρε HFL?? (φόραγα το μπλουζάκι HFL από το Πήλιο, Καμαριανάκη θέλω λεφτά για την διαφήμιση).» . «Ε, μωρέ» του λέω « έναν ροφό χτύπησα και ξεψάρισε αλλά του έριξα στα 30 και η τρύπα του ήταν στα 35μ, να εκεί κοντά που έγινε η εκκίνηση». Τον βλέπω τότε να γουρλώνει τα μάτια του. «Δίπλα σε κάτι αγκυρόσκοινα??» . «Ναι, ναι, που το ξέρεις??» . « Αχ, γι΄αυτό δεν το βρήκα το ψάρι!» . Ο Κόλλιας το είχε βρει στην αναγνώριση αλλά δεν καθόταν ποτέ ήρεμο. Από εκείνη την στιγμή έμαθε και το όνομά μου και θα με θυμάται για καιρό!! Διαβάστε σχόλια και σχολιάστε στο αντίστοιχο θέμα του forum ημέρα δεύτερη >