Το
πριν
Από πολύ καιρό ακουγόταν ψίθυροι και στο greekdivers.com για έναν
καθαρισμό δικό μας, "από εμάς για εμάς". Λίγο το ότι
μας έλειπε η σχετική εμπειρία οργάνωσης, λίγο το ότι αρκετοί από εμάς
συμμετέχουν σε αντίστοιχες προσπάθειες Συλλόγων, λίγο το ότι είναι
εξαιρετικά δύσκολο να οργανώσεις κάτι που να απευθύνεται προς το σύνολο
των μελών και όχι στα μέλη μιας περιοχής, το καθυστερούσαμε. Στο τέλος
είπαμε ότι κάπως πρέπει να αρχίσει αυτό. Ας αρχίσει τοπικά και χωρίς
εμπειρία, και στο μέλλον θα δούμε πως μπορεί να υλοποιηθεί ένας
πανελλήνιος καθαρισμός ! Αν δεν δοκιμάσουμε, και κυρίως αν δεν κάνουμε
λάθη, δεν θα μάθουμε. Έτσι δειλά δειλά μετά από τους ψιθύρους μεταξύ
εμού (spot), Mαρίας Λιώρα (MaryL) και Παναγιώτη Καραγεωργάκη (panagos),
και με την παρότρυνση του Παναγιώτη για να αρχίσει το greekdivers να
προσφέρει και κοινωνικό έργο, η Mαρία έριξε την ιδέα στο φόρουμ.
Ανταπόκριση υπήρξε αρκετή για να μας ενθαρρύνει (δεν θέλαμε και πολύ
βέβαια ...) και έτσι ξεκίνησε η οργάνωση του event.
Ένα από τα
σημαντικότερα θέματα που έπρεπε να αποφασίσουμε ήταν αν θα δινόταν
δημοσιότητα πέρα από την ανακοίνωση στο φόρουμ και πιο έξω, σε
φορείς, Δήμους, Λιμεναρχεία, περιοδικά κτλ. Τελικά καταλήξαμε στο οτι
δεν είμαστε ακόμα σε θέση να εμπλακούμε με Δήμους, υπηρεσίες
καθαριότητας, λιμενικό κτλ. Πιο σοφό φαινόταν να μαζευτούμε, να κάνουμε
τον καθαρισμό μας, να πετάξουμε μόνοι μας τα σκουπίδια και να
εντοπίσουμε τις ελλείψεις μας, ώστε στον επόμενο καθαρισμό να
είμαστε καθ'όλα έτοιμοι και να μην φοβόμαστε μήπως εκτεθούμε στις
τοπικές αρχές. Δεν θα ήταν καθόλου ευχάριστο να κινητοποιούσαμε τις
αρχές και τελικά να παρουσιαζόμασταν 5 άτομα, χωρίς προηγούμενη
εμπειρία από καθαρισμούς, χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό (που θα βρούμε
ρε παιδιά σακιά διάτρητα, σαν αυτά που βάζουν τις πατάτες οι
παραγωγοί?).
Έτσι
αποφασίσαμε να το κάνουμε σαν εκδρομή και μέσα στην εκδρομή μας να
κάνουμε και τον πρώτο μας καθαρισμό.
Έγιναν 1-2 συναντήσεις για να συζητήσουμε την οργάνωση αλλά
δυσκολευόμασταν να καταλήξουμε άκρη οπότε το πράγμα καθυστερούσε.
Έπρεπε να αποφασιστεί ο τόπος αλλά και ο χρόνος. Ο χρόνος ήταν κάτι
δύσκολο, καθώς ο ΣΦΥΚΘ (τοπικός σύλλογος) είχε προγραμματισμένες
διάφορες εκδηλώσεις (σεμινάρια, αγώνα σκοποβολής, καθαρισμό) και δεν
έπρεπε να συμπέσει ο δικός μας καθαρισμός με του ΣΦΥΚΘ ώστε να μην
έρθουν σε δύσκολη θέση τυχόν μέλη που θα ήθελαν να συμμετέχουν και στον
καθαρισμό του ΣΦΥΚΘ και στην εκδρομή μας, αλλά και για να μην θεωρηθεί
οτι προσπαθούμε να "αντικαταστήσουμε" τον καθαρισμό του ΣΦΥΚΘ (πράγμα
έτσι κι αλλιώς αδύνατο, αλλά και άτοπο, αφού όλοι το ίδιο θέλουμε :
καθαρές θάλασσες).
Η μόνη ημερομηνία που απέμενε (μην ξεχνάμε ότι ξεκινήσαμε να το
οργανώνουμε αργά) ήταν η 22 Μαίου 2005. Τόπος? Ήταν σημαντικό να
υπάρχει κάποιο μέλος που να γνωρίζει την περιοχή που θα επιλέγαμε. Ως
από μηχανής θεός εμφανίστηκε ο Γρηγόρης Σταυριανός (Xaos 22) που
σπουδάζει και ζει στα Μουδανιά Χαλκιδικής, ο οποίος πρότεινε να πάμε να
καθαρίσουμε την παραλία μπροστά στο σπίτι του (γκουχ γκουχ).
Χρειαζόμασταν
τίποτα άλλο? Έπρεπε να ενημερωθεί το Λιμεναρχείο Μουδανιών,
κάτι που έκανε ο Δημήτρης (Gatoras). Δεν ζητήσαμε την παρουσία σκάφους
του λιμενικού (για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω), αλλά τους
ενημερώσαμε για το μέρος και τον χρόνο.
Τι άλλο? Α! τι θα φάμε? Σε ένα από τα πρώτα meeting για την
οργάνωση του καθαρισμού, ο Ανέστης είπε ότι βάζει το επαγγελματικό του
αυτοκίνητο για να μεταφέρουμε την ψησταριά μου. Σε επόμενο meeting ο
Σάκης (sakisf1gr) είπε ότι θα φέρει δική του ψησταριά, πετάχτηκε και ο
Γρηγόρης και είπε ότι έχει και αυτός .... ε τι θα τρώγαμε δηλαδή?
Μακαρονάδες σε τοπικό εστιατόριο? Το πράγμα φώναζε! Μπάρμπεκιου. Τελικά
ούτε ο Ανέστης εμφανίστηκε, ούτε ο Σάκης.
Ο Γιώργος
Καλαϊτζίδης (giorgosm3) έφερε από το σπίτι του κρέατα και ποτά. Καλή
κίνηση. Εγώ στο μυαλό μου είχα να μαζευτούμε, να δούμε πόσοι και ποιοι
είμαστε (το «ποιοι» παίζει καθοριστικότερο ρόλο από το «πόσοι»!. Γιατί
μερικοί από εμάς είμαστε φαγανούλιδες :P) και να πάμε να αγοράσουμε τα
σχετικά. Τελικά εκεί που μαζευτήκαμε για πρωινό καφέ (σημείο ραντεβού)
το μαγαζί ήταν ουσιαστικά ταβέρνα, οι ιδιοκτήτες ήταν δικοί μας
άνθρωποι, και φάνηκε καλύτερη ιδέα να καθίσουμε να φάμε εκεί. Έφερε και
ο Γιώργος τα κρέατα του, θα συμπλήρωνε και το μαγαζί, και όλα καλά.
Το
κατά
Η ώρα 09.30 περίπου, και φτάνω στον Φλοίσβο, το μαγαζί που θα ανεχόταν
την τρέλα μας για τις επόμενες ώρες. Εκεί είναι ήδη ο Γιώργος και σε
λίγο καταβαίνει και ο Γρηγόρης (ναι, το μαγαζί είναι κάτω
από το σπίτι του) και αρχίζουμε τα καφεδάκια και την κουβεντούλα. Ο
Γιώργος ρωτούσε πώς να «ζυγίσει» ένα ξύλινο που έφτιαξε, και πήγε και
το έφερε να το δούμε. Καλή δουλειά. Το «όπλο» δεν έφερε βέργα, το
περιεργαστήκαμε, και βγήκε και μια φωτογραφία. Αυτά έχουν σημασία ...
θα δείτε παρακάτω γιατί.
Η παρέα
εμπλουτίζεται σιγά σιγά με Νίκο (φίλος του Γρηγόρη), Άλκη, Φώτη
(galadion), Τάσο (Greekgod), Δημήτρη (gatoras) με τον αδερφό του Μάνο
και την καινούρια τους βάρκα που πρώτη φορά βούτηξαν εκείνη την μέρα,
Θοδωρή (thodoris), Θάνο (thanos), Μαρία (maryL) και Πάνο (nomos). Αυτοί
είμασταν «οι δικοί μας». Αργότερα την ώρα του καθαρισμού εμφανίστηκαν
και κάποιοι ακόμα φίλοι και συμφοιτητές του Γρηγόρη.
Η ώρα
περνούσε, και η πρωινή καλή θάλασσα άλλαζε χαρακτήρα ... και φούσκωνε.
Όχι ανησυχητικά, αλλά αρκετά για να θολώσει τα πάντα και να δυσκολέψει
το έργο όσων βούτηξαν.
Έπρεπε να αρχίσουμε.
Αβούτηχτοι θα μέναμε εγώ, ο Άλκης λόγω ασθένειας, ο Φώτης λόγω
ασθένειας και η Μαρία. Οι υπόλοιποι ετοιμάστηκαν και βούτηξαν. Στο
μεταξύ ο Δημήτρης και ο Μάνος πήγαν και έφεραν την βάρκα τους, με την
οποία θα ήταν κοντά στους βουτηγμένους και για λόγους ασφαλείας
αλλά και για να φορτώσουν οτιδήποτε βαρύ/μεγάλο προέκυπτε. Μετά από 45
λεπτά περίπου κάποιοι καλοί κύριοι που μάλλον μας είχαν δει να
περιεργαζόμαστε το μισοτελειωμένο ξύλινο του Γιώργου, ενημέρωσαν το
λιμενικό ότι οι βουτηγμένοι κάνουν ψαροτούφεκο (μην ξεχνάμε, είναι
Μάιος και το ψαροτούφεκο απαγορεύεται από τους
ελληνικούς νόμους). Ήρθε το λιμενικό (με αυτοκίνητο) εκεί που δούλευαν
τα παιδιά και περίμενε να μιλήσει με κάποιον. Πήγαμε εγώ, ο Άλκης και ο
Φώτης, τους εξηγήσαμε ότι κάνουμε τον καθαρισμό για τον οποίο τους
είχαμε ενημερώσει μέρες πριν, μας είπαν ότι την επόμενη φορά πρέπει να
δηλώσουμε ώρα έναρξης, και όταν βγούνε όλοι καλά πρέπει να τους
ενημερώσουμε για την ώρα λήξης και ότι όλα είναι ΟΚ. Τους ευχαριστήσαμε
και φύγαμε.
Σιγά σιγά
τα παιδιά μας άρχισαν να βγαίνουν. Οι συνθήκες δεν ήταν με το μέρος
μας, η θολούρα και το κύμα δυσκόλεψαν τα πράγματα. Η βάρκα είχε ήδη
φύγει γιατί ήταν δύσκολο (όχι ασφαλές) λόγω κύματος να είναι κοντά στα
παιδιά.
Από τα μεγάλα κομμάτια που βγήκαν (σε μιάμιση ώρα καθαρισμού μόνο) ήταν
διάφορα δίχτυα και πλαστικά, μια ρόδα ΙΧ, και μια ρόδα τρακτέρ
(μεγάλη). Σκουπίδια, μπιτόνια, μπουκάλια, σχοινιά, κουτιά, κουτάκια,
σχάρες ψησίματος (!) και διάφορα άλλα. Είναι σημαντικό το ότι πριν από
ένα χρόνο, ο Γρηγόρης με συμφοιτητές του έκαναν καθαρισμό του ίδιου
κομματιού, και έβγαλαν από ραδιόφωνο και τοστιέρα (κάνεις την προίκα
σου σε έναν καθαρισμό!) μέχρι λάστιχα αυτοκινήτου (το ένα είχε διάμετρο
1.8μέτρα). Το κομμάτι ήταν και φέτος επιβαρημένο, και από ότι φαίνεται
αποτελεί σκουπιδότοπο της περιοχής.
Συγχαρητήρια
σε όλους.
Πεινάσαμε
όμως και ήρθε η ώρα του φαγητού. Από εδώ και πέρα η λογοκρισία έκοψε τα
όσα συνέβησαν ! :P
Ε αφού μας ξέρετε εμάς ... όταν καθίσουμε να φάμε ... τρώμε ! Δεν
παίζουμε!
Μόλις ικανοποιήσαμε λίγο την πείνα μας και αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πιο
καθαρά, έγινε και η μοιρασιά των αυτοκόλλητων (στο μεταξύ είχε έρθει
και ο Στέργιος (m_aster) ο γραφίστας μας και έφερε τα αυτοκόλλητα που
του είχα παραγγείλει).
Μετά από τα ανωτέρω, κάποιοι έπρεπε να φύγουν. Οι υπόλοιποι ανέβηκαν
στο σπίτι του Γρηγόρη για προβολή DVD, καφέ και κουβεντούλα (κι άλλη
..).
Το
μετά
Ευχαριστώ όλους όσους συμμετείχαν με οποιοδήποτε
τρόπο. Όσους προσφέρθηκαν να βοηθήσουν και δεν κατάφεραν να έρθουν,
όσους οργάνωσαν, όσους βούτηξαν, όσους δεν βούτηξαν, όσους παραβρέθηκαν
(ακόμα και ασθενείς), όσους έδωσαν συμβουλές μέσα από το forum του
greekdivers.com, όσους μοιράστηκαν την εμπειρία τους.
Ανανεώνουμε
το ραντεβού μας για έναν μεγαλύτερο και καλύτερα
οργανωμένο καθαρισμό τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο. Τότε που οι θάλασσες και
οι παραλίες θα είναι επιβαρημένες από τους λουόμενους (από τα σκουπίδια
των λουόμενων δηλαδή, τα δικά μας σκουπίδια), από τους σκαφάτους που θα
ξεφορτώνουν στην θάλασσα ότι τους περισσεύει κτλ.
Σκέψη
: πως σας φαίνεται η οργάνωση από το greekdivers.com ενός πανελλήνιου
καθαρισμού, την ίδια ημέρα, σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας?
Για παράδειγμα, να καθιερώσουμε την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου
(κάθε χρόνο) έναν πανελλήνιο καθαρισμό, σε συνεργασία με αυτόνομους
δύτες, συλλόγους, τοπικές αρχές κτλ. Θα μου πείτε «σιγά ρε
Δημήτρη, εδώ με το ζόρι οργανώσατε έναν ψιλοκαθαρισμό, τώρα θέλεις
πανελλήνιο?». Έχεις απόλυτο δίκιο. Αλλά πειράζει που προτιμώ το «think
big» από το «do not think at all» ? Αν έχεις και ιδέες για την οργάνωση, προτάσεις κτλ θα
χαρούμε να τις ακούσουμε!
Σκεφτείτε το .... και αν υπάρχουν προτάσεις και ιδέες, μπορείτε να μου
τις στείλετε στο mail μου (simadis at greekdivers.com).
Εγώ
είμαι μέσα!
Δημήτρης
Σημάδης
Διαχειριστής greekdivers.com
ΥΓ: Πού ξέρετε, μπορεί σε 10 χρόνια να λέμε
«να, πήγαινε διάβασε αυτό το κείμενο, έτσι ξεκίνησαν όλα».
Το
σχετικό Θέμα στο φόρουμ, όπου υπάρχει και σχολιασμός από τα μέλη
