|
Περιγραφή
: Κώστας
Γιαννούλης
Ας
γράψω και εγώ τι είδα στην εκδρομή.
Πήγα το Σάββατο το πρωί. Στο
φέρρυ συνάντησα τον Θανάση από
Αθήνα και τους
Βασιλέρη και Παπαδόπουλο. Φτάνοντας
απέναντι συναντήσαμε τους λοιπούς,
και
αφού τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτια
ξεχυθήκαμε στις παραλίες. Ο
Βασίλης έπαιξε
ρόλο ταξιτζή με το 3.90 σκαφακι
του, πράγμα που μας εμπόδισε
να ψαρέψουμε.
Τελικά αφού τους είχαμε ρίξει
όλους σε διάφορα μέρη, κατευθυνθήκαμε
(οι δυο
μας) σε αναζήτηση του μέρους
του καλού!
Ο βυθός ήταν σχετικά επίπεδος
με ορατότητα γύρω στα 20μ και
έκανε ένα ωραίο
κάθετο κόψιμο από 10 στα 20μ
περίπου.. Καρτέρια στο χείλος
του κοψίματος δεν
έδειξαν τίποτα, ούτε στην απόχη
φαινόταν να κυκλοφορεί κάτι..
Ανοιχτήκαμε παραπέρα και με
το βυθομετρο εντοπίσαμε επόμενη
ξέρα (αν και
λίγο βαθιά). Πρώτη βουτιά και
μια μεγάλη σφυρίδα πάει και
τρυπώνει!
Δυστυχώς, το ότι δεν είχα πάρει
σημαδούρα μαζί μου στοίχισε,
αφού στην
συνέχεια δεν μπορούσα να εντοπίσω
το σημείο ξανά λόγω έλλειψης
σημείου
αναφοράς και θολουρας/ρευματος.
Φεύγουμε και από εκεί και πάμε
σε αναζήτηση άλλης πιθανής ξέρας.
Τελικά το
βυθομετρο αποδείχτηκε πολύτιμος
συνεργάτης μας και βρήκαμε ένα
φοβερό και
τρομερό κόψιμο μέσα στην αμμούδα,
όπου έκανε ένα βραχώδες σκαλοπάτι..
Πρώτη
βουτιά εκεί και πανικός! Μια
στήρα να με περιμένει στα μεσόνερα..
συνεχίζω
το πλανάρισμα ανάμεσα σε σαργούς
που δεν καταλάβαιναν τίποτα
και φτάνω στο
κόψιμο. 4-5 μεγάλες στήρες να
με κοιτάνε από κάτω και οι σαργοί
αδιάφοροι
για την παρουσία μου.. Εκείνη
την στιγμή περνάει ο Βασίλης
από πάνω με το
σκάφος και ο θόρυβος τις μηχανής
τρομάζει τα ψάρια.. ψιλοσκορπιζουν
, εκτός
από μια στήρα που μένει να με
κοιτάει. Σημάδι με το 120αρι
και σουβλάκι από
μάτι μέχρι ουρά..
Επόμενη βουτιά, μια μεγάλη σφυρίδα
τρυπώνει στην βάση του σκαλοπατιού.
Στην
επόμενη και ενώ κατεβαίνω για
την σφυρίδα, μια μεγάλη στήρα
με κοιτάει
παραδίπλα. Τελικά η σφυρίδα
τα είχε θολώσει και η στήρα
την έκανε από το
ψαχτήρι μου. Συνέχισα παραπέρα,
εξερευνώντας τον βυθό και μην
μπορώντας να
πιστέψω τις εικόνες που έβλεπα.
Στήρες και σφυρίδες παντού.
Οι σαργοί
αδιάφοροι για την παρουσία μου.
Το ίδιο και ένα κοπάδι μεγάλοι
σικιοί.
Περιφέρονταν έξω από το κόψιμο,
ήρεμοι και χαλαροί.. Αφού πήρα
2 χωρίς να
τρομάξουν οι άλλοι, έπρεπε να
φύγουμε γιατί είχαμε παρατήσει
ήδη αρκετή ώρα
τους άλλους. Υποσχέθηκα στον
εαυτό μου να γυρίσω μια μέρα
για να πάρω κάποια
από τις χοντρές σφυρίδες..
Το Σάββατο βράδυ έγινε ο σχετικός
πανικός, αφού φάγαμε ένα ολόκληρο
αρνί
(18ακιλο) και μετά πήγαμε και
τα πίναμε με συντροφιά από αιθέριες
υπάρξεις
(gdeme , αυτές τις φωτώ δεν
τις ανέβασες).
Κυριακή πάλι σκορπίσαμε σε διάφορες
κατευθύνσεις, με εμένα τον Βασίλη
και
τον Αντώνη να σχηματίζουμε το
γνώριμο team. Το πόδι μου εντωμεταξύ
είχε
χειροτερέψει και δυσκόλευε τα
πράγματα. Πρώτη στάση σε τόπο
όπου μπορεί να
τα δεις όλα αλλά δύσκολο.. Πρώτη
εντύπωση, το ρεύμα ποτάμι..
Δεύτερη
εντύπωση, κυκλοφορούσαν τα πάντα..
Οι μεγάλες στείρες πανταχού
παρούσες στις
απόχες (μιλάμε για μεγάλα ψάρια),
αλλά η έλλειψη κοντού όπλου
εμπόδιζε το
κυνήγι στην τρύπα. Έτσι κι αλλιώς
ήμουν στο τριπακι για καρτέρια..
Οι παλαμίδες που κυκλοφορούσαν
όμως άφθονες είχαν αντίθετη
γνώμη και δεν
άφηναν κανένα άλλο ψάρι να ηρεμήσει.
Χαρακτηριστικά, θα αναφέρω μια
από τις
βουτιές μου που μου έκανε εντύπωση:
Κατεβαίνω και βλέπω μια στήρα
κάνα εξάρι κιλά να είναι δίπλα
με έναν ροφό
καμιά 12αρια. Με το που με βλέπουν
η στήρα τρυπώνει (ξέρω το θαλάμι,
μου
λείπει το κοντό) και ο ροφός
την κάνει για μακριά.. Στήνομαι
καρτέρι και με
πλησιάζουν πολύ κοντά μεγάλοι
σαργοί. Εγώ όμως δεν νοιάζομαι
για αυτούς, με
ενδιαφέρουν οι 5-6αρες συναγρίδες
που εμφανίζονται μετά από λίγο,
και όπως
πάνε να έρθουν προς το μέρος
μου.. σκάει ένα κοπάδι παλαμίδες
που κυνηγάνε
τα μικρόψαρα και τρομάζουν τα
πάντα!! Τελικά ακόμα και όταν
πήρα μια
παλαμίδα οι άλλες δεν πτοήθηκαν
και σε κάθε καρτέρι μου έκαναν
εφόρμηση
σκορπίζοντας σαργούς, στήρες,
συναγρίδες..
Ο Αντώνης αστοχεί σε έναν μεγάλο
κυνηγό από κοντά και ο Βασίλης
θα πάρει ένα
από τα μικρά μαγιάτικα που παίζανε
τριγύρω, γύρο στα 4 κιλά..
Μετακίνηση σε άλλο τόπο, για
σφυρίδες. Στην πρώτη βουτιά
βλέπω μια μεγάλη
σφυρίδα να πηγαίνει σφαίρα να
μπει σε ένα γνώριμο θαλάμι.
Όμως πριν μπει
κάνει 90 μοίρες γωνία και φεύγει
μακριά.. Αλλάζω σε 75αρι και
πάω στην
τρύπα.. πλησιάζοντας ακούω θόρυβο
από ψάρι, οι αισθήσεις στο φουλ,
με το που
κοιτάω, βλέπω ένα μεγάλο κεφάλι..
Με το που πατάω την σκανδάλη
καταλαβαίνω
ότι είναι ένα μεγάλο μουγγρί,
που τελικά σκίστηκε. Γιαυτό
δεν μπήκε η
σφυρίδα μέσα. Χαζεύω παραδίπλα
για να ξεθολώσει το μέρος να
βγάλω το μουγγρί
ώστε να τρυπώσει η σφυρίδα σε
άλλο ψάρεμα. Τελικά δεν προλαβαίνουμε
, γιατί
η μικρή του Βασίλη είναι άρρωστη
και γυρίζουμε εσπευσμένα..
Στην συνέχεια ακολούθησε καφές
με τα παιδιά και μετά την σχετική
κουβέντα
και τους αποχαιρετισμούς το
ταξίδι τις επιστροφής..
Σχολιάστε
ή διαβάστε τα σχόλια άλλων στο
αντίστοιχο
θέμα του forum. |
Περιγραφή
: Θανάσης
Aντε
ας στείλω εγώ το ρεπορτάζ της
εκδρομής από το δικό μας team
όσο πιο
αναλυτικά μπορώ.
Φτάσαμε Παρασκευή εγώ, ο Πάρις
και ο Αχιλλέας. Βρήκαμε εκεί
τον coach, τον
Aλκη και τον Αντώνη μόλις είχαν
βγει από τη θάλασσα και είχαν
βγάλει κάτι
λαβρακια και κάτι τεράστια κεφάλια-μπαφες.
Η Παρασκευή γενικά πέρασε ομαλά
καταστρώνοντας σχέδια για το
Σάββατο και πίνοντας ποτάκια
στο μπαρ του coach
με συντροφιά αιθέριες υπάρξεις
Εγώ με τον Αλκή είχαμε το νου
μας στο ψάρεμα οπότε πήγαμε
για ύπνο νωρίς, οι
υπόλοιποι μάλλον αλλού είχαν
το νου τους και ήρθαν κατά τις
5
Σάββατο πρωί ξυπνάμε κατά τις
6.30 - 7 και πάμε για βουτιά
εγώ, ο ?λκης και
ο Αντώνης. Φτάσαμε στο μέρος
και βουτήξαμε. Εγώ δεν είδα
κίνηση από ψάρι και
την άραξα στα ρηχά να κάνω καρτέρι
για κάνα λαβρακι καθώς τα νερά
ήταν θολά.
Τελικά μόνο μικρά πέρασαν και
βγήκα άψαρος. Γενικά δεν πήραμε
τίποτα το
ιδιαίτερο αλλά ο Αντώνης είδε
συναγρίδες και παλαμίδες. Ο
?λκης καταριόταν
το αεροβόλο του καθώς αστόχησε
εξ' επαφης σε κιλίσιο σαργό!!!
Γυρνάμε στα δωμάτια και οι άλλοι
είχαν ξυπνήσει, είχαν έρθει
και τα άλλα
παιδιά και ετοιμαστήκαμε πάλι
για βουτιά.
Εκεί γνωρίσαμε και τον Θανάση
το παιδί από Αθήνα. χωριστήκαμε
σε teams και
φύγαμε ο καθένας σε διαφορετικό
μέρος. Εγώ ο ?λκης και ο Θανάσης
πήγαμε μαζί
και μετά ήρθε και ο Αχιλλέας.
Το ψάρεμα ξεκίνησε και το κολύμπι
επίσης!!!!
Τελικό αποτέλεσμα μετά από 3-4
ώρες κολύμπι βγήκαμε όλοι άψαροι
το μέρος
ήταν νεκρό από ψάρια και εμείς
απογοητευμένοι.
Ξεκούραση και απογευματινή βουτιά
σε μέρος υποσχόμενο για λαβράκια.
Κι εκεί
αποτέλεσμα μηδέν. Ο Αντώνης
που είχε ξεκουραστεί το πρωί
καθώς δεν βούτηξε
πήγε στο μέρος με τις συναγρίδες
και βγήκε χλωμός!!!!!
Είχε συναντήσει έναν τεράστιο
τόνο σαν αμάξι και δεν μπόρεσε
να πάρει μια
10κιλη συναγρίδα!!!!
Το βραδάκι πάλι ποτάκι και ύπνος.
Κυριακή πρωί πάλι βουτιά το
γνωστό team Πάρις, Αχιλλέας,
Άλκης, Θανάσης κι
εγώ (έλειπε ο Αντώνης μόνο).
Το μέρος ψαρεμένο από Πάρη και
Αχιλλέα
παλιότερα και έτσι ξέραμε που
να πάμε. Πάλι όμως κανένα ιδιαίτερο
αποτέλεσμα,
μόνο κάτι καλά χταπόδια.
Βγαίνουμε και αμέσως πάμε για
φαΐ σε ταβερνούλα και μετά για
καφεδάκι.
Εκεί κάπου τελείωσε και η εκδρομή
αποχαιρετήσαμε τα παιδιά και
φύγαμε για
Σαλόνικα.
Γενικά περάσαμε πολύ ωραία,
γνωρίσαμε πολλά παιδιά και τον
Θανάση από Αθήνα
και όπως του είπαμε είναι ευπρόσδεκτος
να έρθει επάνω όποτε θέλει.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον coach
που έκανε αυτή την εκδρομή πραγματικότητα
και τα οργάνωσε όλα τέλεια.
Aντε περιμένουμε την επόμενη
εκδρομή. Ελπίζω να είναι όμως
πιο κοντά σε
εμάς!!!!!!!!
Φιλικά Θανάσης
Σχολιάστε
ή διαβάστε τα σχόλια άλλων στο
αντίστοιχο
θέμα του forum. |
